Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – powoływana dalej jako "O. p.") utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W., wydane w stosunku do spółki z o.o. J. W. Nr NIP [...] z siedzibą w W. Na w/w decyzję została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której jako skarżący podmiot wskazano J. P. sp. z o.o. z siedzibą w W., nr NIP [...], nr KRS [...]. Skarga została podpisana przez prezesa A. N..
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarga została wniesiona przez inny podmiot niż adresat zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu podmiot wnoszący w niniejszej sprawie skargę nie ma legitymacji procesowej do tej czynności. Z tych względów organ wniósł o oddalenie skargi.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 27 czerwca 2008 r. stawił się pełnomocnik J. P. sp. z o.o., który przedłożył Sądowi także pełnomocnictwo do występowania w niniejszej sprawie w imieniu spółki z o.o. J. W. Pełnomocnik wyjaśnił na rozprawie, że przy wniesieniu skargi zaszła oczywista omyłka, gdyż skargę złożono na papierze firmowym J. P. sp. z o.o. zamiast J. W. sp. z o.o. stąd też błędnie oznaczono stronę skarżącą. A. N. jest osobą uprawnioną do reprezentowania na zewnątrz obydwu wymienionych spółek. Zdaniem pełnomocnika należy uznać, że A. N. złożył skargę w imieniu J. W. sp. z o.o., gdyż z takim zamiarem działał w niniejszej prawie.
Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargą podlega odrzuceniu.
W rozpoznanej sprawie nie ulega wątpliwości, że adresatem zaskarżonej decyzji była J. W. sp. z o.o. W ocenie Sądu nie można zgodzić się z twierdzeniem pełnomocnika strony skarżącej, że skarga w niniejszej sprawie została złożona przez spółkę będącą adresatem zaskarżonej decyzji. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona na papierze firmowym zawierającym oznaczenie J. P. sp. z o.o. z siedzibą w W., również w treści skargi jako oznaczenie strony skarżącej wskazano tę spółkę. Storna skarżącą uzupełniając na wezwanie Sądu braki formalne skargi złożyła odpis z KRS dotyczący spółki J. P. sp. z o.o. z siedzibą w W., nr NIP [...], nr [...].
W ocenie Sądu wskazanie w skardze jako podmiotu skarżącego J. P. sp. z o.o. z siedzibą w W. oraz nadesłanie do sądu odpisu KRS tej spółki świadczy o tym, że to ten podmiot wniósł w niniejszej sprawie skargę do Sądu na wymienioną na wstępie decyzję. Okoliczność, że A. N. był uprawniony do reprezentacji J. P. sp. z o.o. i J. W. sp. z o.o. nie może być podstawą do uznania, że w przypadku jego działania w imieniu tych podmiotów, o tym w imieniu, którego podmiotu w danym momencie występuje decyduje jego wewnętrzne przeświadczenie a nie forma zewnętrzna podejmowanych przez niego działań.
Zdaniem Sądu w sytuacji, gdy ta sama osoba jest uprawniona do działania w imieniu różnych podmiotów, to właśnie zewnętrzna treść podejmowanych przez nią działań decyduje o tym w imieniu którego podmiotu osoba ta występuje w danym momencie. Przyjęcie że decydujące w tym zakresie znaczenie, ma wewnętrzne przeświadczenie osoby reprezentującej zagrażałoby stabilności obrotu gospodarczego i prawnego.
W rozpoznaj sprawie wskazanie w treści skargi (a nie tylko w standartowym nadruku na papierze firmowym) J. P. sp. z o.o. jako podmiotu skarżącego oraz fakt posługiwania się przez stronę skarżącą, w postępowaniu przed Sądem, odpisem KRS tej spółki, świadczy o tym, że to ta spółka wniósł w niniejszej sprawie skargę do Sądu. Podmiot ten nie był adresatem zaskarżonej decyzji, gdyż z treści decyzji wynika, że była ona adresowana do J. W. sp. z o.o. i tej spółce została doręczona (karta 00020 akt administracyjnych). W niniejszej sprawie wniosek o wydanie interpretacji prawa podatkowego złożyła J. W. sp. z o.o.
Treść przepisów art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. wskazuje, że przez interes prawny należy rozumieć uprawnienia i obowiązki ukształtowane zaskarżonym aktem administracyjnym, wydanym w stosunku do określonego podmiotu jako strony stosunku administracyjnoprawnego. Zaskarżona decyzja w żadnym stopniu nie odnosiła się do sytuacji prawnej J. P. sp. z o.o., a zatem należało stwierdzić, że podmiot ten w niniejszej sprawie nie miał interesu prawnego we wniesieniu skargi na wskazaną na wstępie uzasadnienia decyzję.
Z tego względu należało stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez podmiot który nie miał w tym interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu brak interesu prawnego po stronie skarżącego we wniesieniu przez niego skargi, czyni tę skargą niedopuszczalną z innych przyczyn niż wymienione w przepisach art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2005, s. 276)
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.