Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargi w sprawach oznaczonych sygnaturami IIISA/Wa 433/07 i IIISA/Wa 434/07 połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze skarg P. i B. W. na postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2006 r. nr[...],[...]w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowań egzekucyjnych.
Doręczając orzeczenie Sąd pouczył skarżących, że od wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożona w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem za pośrednictwem sądu pierwszej instancji oraz, że skargę kasacyjną powinien sporządzić pełnomocnik będący adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym.
Odpis orzeczenia z uzasadnieniem oraz ze stosownym pouczeniem co do środków zaskarżenia, skarżący otrzymali w dniu 17 grudnia 2007 r. - co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru.
W dniu 15 stycznia 2008 r. skarżący nadali w placówce pocztowej skargę kasacyjną, osobiście sporządzoną i podpisaną przez skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W myśl art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej u.p.p.s.a.) skarga kasacyjna kierowana do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest środkiem odwoławczym od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Co do zasady podlega ona kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, jednakże wnoszona jest za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Zgodnie z art. 178 cyt. ustawy sąd ten zobowiązany jest do odrzucenia skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Do wymogów formalnych skargi kasacyjnej zaliczyć trzeba przewidziany w art. 175 § 1 u.p.p.s.a. rygor jej sporządzenia przez adwokata, radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 cyt przepisu, który wyłącza zastosowanie powyższej zasady jeśli skargę kasacyjna sporządzą sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych - będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, oraz jego § 3, który w określonych kategoriach spraw dopuszcza sporządzenie skargi kasacyjnej przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego.
Sąd zważył, że wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona z naruszeniem powyższego rygoru, bowiem sporządzili ją osobiście skarżący, a z akt sprawy nie wynika by posiadali oni kwalifikacje jednej z osób wymienionych w 175 § 1 - 3 u.p.p.s.a. Z jej treści oraz złożonego formularza PPF wynika zresztą, że skarżący podjęli starania o ustanowienie adwokata, który mógłby sporządzić skargę kasacyjną zgodnie z wymogiem art. 175 § 1 u.p.p.s.a. tak więc byli tego braku świadomi.
W związku z powyższym wniesiona przez skarżących skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, zaś załączony do skargi kasacyjnej wniosek o przyznanie prawa pomocy podlegał będzie odrębnemu rozpoznaniu.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 175 w związku z art. 178 u.p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.