Uzasadnienie
W dniu 22 stycznia 2010 r. (data stempla pocztowego) za pośrednictwem organu podatkowego P. Sp L. M. - powoływana dalej jako "Skarżąca", wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. W zaskarżonej interpretacji indywidualnej zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi. Wyjaśniono, że skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym Skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa. Wskazano również, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została odebrana przez Skarżącą w dniu 14 grudnia 2009 r. (karta nr 16 akt administracyjnych). Zgodnie więc z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi upływał z dniem 13 stycznia 2010 r. Z akt sprawy (karta nr 5 akt sądowych) natomiast wynika, że skargę wniesiono do Sądu w dniu 22 stycznia 2010 r., a więc z dziewięciodniowym uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W związku z powyższym skargę należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. odrzucić.