Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 lutego 2014 r. ustanowiono na rzecz Skarżącej – Fundacji [...] doradcę podatkowego, którym wyznaczony został P. L.. Pismem z 25 kwietnia 2014 r. sporządził on opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z 30 października 2013 r. o oddaleniu skargi. Opinię tę – jak wynika z rozdzielnika – przesłał Skarżącej. Wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Wniosek ten pełnomocnik ponowił w piśmie z 13 stycznia 2015 r.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony (...) doradca podatkowy (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności (...) doradców podatkowych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego doradcą podatkowym ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 153; dalej jako: "rozporządzenie").
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadzała się do zapoznania się z aktami sprawy oraz sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 75% kwoty wynagrodzenia określonego w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, tj. 180 zł, o czym stanowi § 3 ust. 2 pkt 2. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie jest bowiem należność pieniężna. Jakkolwiek decyzja o odmowie umorzenia zaległości podatkowej wskazuje kwotę tej zaległości, to istota sporu w takiej sprawie nie sprowadza się do kwestionowania wysokości należności pieniężnej, a dotyczy jedynie ustalenia istnienia bądź nieistnienia określonych ustawowo przesłanek do uzyskania ulgi w postaci umorzenia zaległości (por. uchwała NSA z 26 października 2009 r., II FPS 2/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych udostępniona na stronach internetowych NSA).
Jednocześnie wynagrodzenie to podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.