Uzasadnienie
Skarżący M.H. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] listopada 2017r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). Składając przedmiotowy wniosek Skarżący podniósł, że w niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody na skutek wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Sąd przyjmuje, że dyspozycją art. 61 § 3 p.p.s.a. są objęte zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w pierwszej instancji, jeżeli zostały wydane lub podjęte w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na mocy ww. przepisu Sąd może więc na wniosek strony wydać postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji wydanej w pierwszej instancji, jak i decyzji zaskarżonej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania ww. aktów ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie istnienia przynajmniej jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.: zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą.
Należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) stwierdził, iż w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.
Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia, ze skutkiem wyrażonym w sentencji. Złożony przez Skarżącego wniosek nie zawiera uzasadnienia, a w treści skargi Skarżący nie przytacza jakichkolwiek okoliczności, które wskazywałyby, iż w przedmiotowym przypadku ziści się przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody Skarżącemu na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniająca pozytywne rozpatrzenie wniosku Skarżącego. Na poparcie wniosku nie przedstawiono również żadnych dokumentów źródłowych.
Brak argumentacji przemawiającej za uwzględnieniem wniosku uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny, czy przesłanki wstrzymania wykonania decyzji zawarte w art. 61 § 3 P.p.s.a. – tj. że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zostały spełnione. Tym samym, w wyniku przyjętej konstrukcji wniosku o wstrzymanie wykonania, Skarżący wykluczył możliwość udzielenia przez Sąd ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jego oczekiwaniami.
Sąd, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.