Uzasadnienie
Skarżąca – I. sp. z o.o. w W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2007 r.
Skarżąca zarzuciła między innymi naruszenie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) przez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż powinna ona włączyć koszty ubezpieczenia przedmiotu najmu (dzierżawy) do podstawy opodatkowania tych usług.
Z akt sprawy wynikało przy tym, że Skarżąca zawarła z N. S.A. szereg umów leasingowych na określone maszyny, urządzenia, kontenery oraz samochody osobowe i ciężarowe. Następnie, na podstawie umów najmu (dzierżawy) urządzenia te udostępniła podmiotom powiązanym. Tytułem tych umów Skarżąca otrzymywała czynsz. Ponadto obciążała najemcę (dzierżawcę) kosztami zapewnienia ochrony ubezpieczeniowej danego przedmiotu, czyniąc to na zasadzie refaktury.
Kwestionowanym przez Skarżącą zdaniem organów podatkowych, świadczy ona usługę kompleksową, a zatem zapewnienie ochrony ubezpieczeniowej powinna potraktować jako element usługi najmu (dzierżawy) i w rezultacie do usług ubezpieczeniowych stosować stawkę podstawową 22%, jak do usługi głównej, tj. najmu (dzierżawy).
Na zgodny wniosek stron Sąd zawiesił postępowanie postanowieniem z 20 maja 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1859/09. Przyczyną zawieszenia było przedstawienie składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego pytania prawnego dotyczącego podstawy opodatkowania usług leasingowych podatkiem od towarów i usług.
Naczelny Sąd Administracyjny podjął w powyższym przedmiocie uchwałę z 8 listopada 2010 r. sygn. akt I FPS 3/10.
Sąd podjął zatem postępowanie w sprawie postanowieniem z 3 lutego 2011 r.
Na rozprawie w dnia 13 kwietnia 2011 r. pełnomocnicy stron zgodnie wnieśli o ponowne zawieszenie postępowania z uwagi na pytanie prejudycjalne skierowane przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 kwietnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 460/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie sądowe ponownie należało zawiesić.
Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 460/10, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego:
"a) czy przepis art. 2 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1 ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że usługę ubezpieczenia przedmiotu leasingu oraz usługę leasingu należy traktować jako usługi odrębne, czy jako jedną kompleksową usługę złożoną leasingu,
b) w przypadku odpowiedzi na powyższe pytanie, że usługę ubezpieczenia przedmiotu leasingu oraz usługę leasingu należy traktować jako usługi odrębne, czy art. 135 ust. 1 lit. a) w zw. z art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1 ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że korzysta ze zwolnienia usługa ubezpieczenia przedmiotu leasingu, gdy to leasingodawca ubezpiecza ten przedmiot, obciążając kosztami tego ubezpieczenia leasingobiorcę?“
Strony zgodnie wniosły o zawieszenie postępowania do czasu uzyskania stanowiska Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w przedmiocie powyższego pytania. Wniosek taki jest przesłanką zawieszenia postępowania w oparciu o art.126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a".
W piśmiennictwie przyjmuje się, że jeżeli strony złożą wniosek o zawieszenie postępowania i jednocześnie wystąpiła inna przyczyna obligująca sąd do zawieszenia postępowania, bądź też umożliwiająca sądowi zawieszenie postępowania na podstawie innych przesłanek, postępowanie powinno być zawieszone na tej innej niż wniosek stron podstawie (M.Niezgódka-Medek [w:] B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Zakamycze 2005, s. 306).
Zgodnie zaś z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże zdaniem Sądu nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest taki sam. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Odpowiedź na przytoczone wyżej pytanie prejudycjalne będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy z uwagi na tożsamość przedstawionego w nim zagadnienia i kwestii spornej między stronami.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zawiesił postępowanie sądowe do czasu uzyskania stanowiska Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w przedmiocie powyższego pytania.