Uzasadnienie
Skarżąca – W. T. pismem z 4 stycznia 2012 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2011r. w przedmiocie określenia stawki, prawidłowej podstawy i kwoty podatku akcyzowego oraz określenia prawidłowej podstawy i kwoty podatku od towarów i usług.
Postanowieniem z dnia 1 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę z uwagi na wniesienie jej po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.".
Wnioskiem z dnia 14 marca 2012 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Do wniosku załączyła zaświadczenie lekarskie o terminie planowanej operacji [...].
W uzasadnieniu oświadczyła, że dopiero po otrzymaniu ww. postanowienia z 1 marca 2012 r. dowiedziała się, że skarga została złożona po upływie terminu. Podkreśliła, iż opóźnienie w złożeniu skargi wynikało z błędnego wpisu w kalendarzu, co z kolei jest spowodowane jej problemami zdrowotnymi ([...] i uszkodzenie [...]). Zdaniem Skarżącej, uchybienie terminu nastąpiło na skutek choroby na która nie miała wpływu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Instytucja przywrócenia uchybionego terminu została uregulowana w przepisach Działu III rozdziału 6 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 86 § 1 tej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lipca 1999 r., sygn. akt I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757).
Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ustawa procesowa podobnie jak zbliżone regulacje zawarte w Kodeksie postępowania cywilnego, nie precyzuje pojęcia ustania przyczyny uchybienia terminu, a zatem tego momentu, od którego zaczyna biec siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywróceniu terminu. Nie budzi przy tym wątpliwości, że zarówno w procedurze sądowoadministracyjnej jak i cywilnej, siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu jest ustawowym przywracalnym terminem procesowym. Termin ten podlega przywróceniu na zasadach ogólnych (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2009 r. sygn. akt III CZP 117/08).
Sąd uznał, że wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, Skarżąca uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.