Uzasadnienie
W dniu 5 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego) M. J. i J. J. (dalej jako: "Skarżący") wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] listopada 2011 r. w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2009 r.
Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 16 lutego 2012 r. wezwała Skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł.
Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym 9 marca 2012 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie.
Postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r. Sąd odrzucił zażalenie na powyższe zarządzenie.
Pismem z dnia 19 czerwca 2012 r. na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 18 czerwca 2012 r. wezwano Skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 16 lutego 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje:
W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a." od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie w odpisach zarządzenia skierowanego do Skarżących w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 16 lutego 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie należnego wpisu od skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącym w dniu 28 czerwca 2012 r.
W związku z powyższym termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 5 lipca 2012 r. W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony. W tej sytuacji Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.