Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej –S.K. prawo pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Pismem z 30 maja 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata – S.M. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej.
W dniu 14 czerwca 2016 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy.
Pełnomocnik stawił się na rozprawie w dniu 8 marca 2017 r. oraz ogłoszeniu wyroku w dniu 22 marca 2017 r. Pełnomocnik poparł skargę oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wyrokiem z 22 marca 2017 r. Sąd oddalił skargę skarżących.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowania przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461; dalej: "rozporządzenie"). Przepisy te mają zastosowanie w niniejszej sprawie na mocy § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował skarżącą przed Sądem I instancji.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. W niniejszym postępowaniu wartość przedmiotu sprawy wynosi 869 zł, zatem, zgodnie z § 6 pkt 2, stawkę za reprezentowanie skarżącej przed Sądem I instancji należało określić na kwotę 180 zł.
Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%), tj. o kwotę 41,40 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.