Uzasadnienie
A.S. i J.S. wnieśli do tutejszego Sądu skargę na decyzję SKO w W. z [...] grudnia 2021 r., w której utrzymano w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] sierpnia 2021 r. zmieniającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2020 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 lutego 2022 r. Skarżący zostali wezwani (pismem z 23 marca 2022 r.) do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. W zarządzeniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Ponadto w piśmie z 23 marca 2022 r. wezwano skarżących do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez podanie numerów PESEL skarżących pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania doręczono skarżącym w dniu 30 marca 2022 r.
Skarżący nie uiścili wpisu od skargi, nie uzupełnili również braków formalnych skargi poprzez podanie numerów PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu.
W rozpoznawanej sprawie prawidłowo wezwano skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, a ponadto zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie. Jak wynika z akt sprawy, skarżący odebrali wezwanie w dniu 30 marca 2022 r.; to oznacza, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął 6 kwietnia 2022 r. Z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż nie odnotowano wpłaty wpisu sądowego do 13 kwietnia 2022 r. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Ponadto, jak stanowi art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z kolei w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Z przytoczonych powyżej przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego obwarowane jest spełnieniem szeregu wymogów formalnych, bez spełnienia których skarga nie może być merytorycznie rozpoznana. Jednym z takich wymogów jest wskazanie w skardze numeru PESEL strony, będącej osobą fizyczną.
Skoro - pomimo stosownego wezwania - skarżący nie uzupełnili braków skargi w tym zakresie, zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.