Uzasadnienie
Wyrokiem z 9 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącego M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej określającej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r.
Od tego wyroku pełnomocnik Skarżącego wniósł skargę kasacyjną. Zarządzeniem z 29 grudnia 2014 r. wezwano go do uiszczenia należnego od tej skargi wpisu w kwocie 100 zł. Nadto pismem z 30 grudnia 2014 r. wezwano go do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie oryginału lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa upoważniającego pełnomocnika do reprezentowania Skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwania zawierały pouczenie, że ich niewykonanie w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Wezwania te doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 5 stycznia 2015 r.
W dniu 12 stycznia 2015 r. uiszczono kwotę 100 zł. Wezwanie do usunięcia braków formalnych nie zostało natomiast wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako: "P.p.s.a.") pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny jego odpis. Brak tego pełnomocnictwa jest brakiem formalnym i stanowi podstawę do wezwania pełnomocnika - w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. - do uzupełnienia w wyznaczonym terminie tego braku formalnego przez dołączenie stosownego dokumentu.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że pełnomocnik Skarżącego będący radcą prawnym nie złożył wraz ze skargą kasacyjną pełnomocnictwa upoważniającego go do reprezentowania Skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Niesporne jest też, że pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy swoim zakresem obejmowało jedynie postępowanie przed Sądem I instancji. Udzielono go bowiem do sporządzenia i popierania skargi na wspomnianą wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Nie obejmowało ono zatem postępowania kasacyjnego.
W tej sytuacji konieczne było usunięcie braku formalnego skargi kasacyjnej, do czego pełnomocnik Skarżącego został wezwany pismem z 30 grudnia 2014 r. W piśmie tym wyraźnie wskazano jaki brak ma być usunięty, zakreślono w nim także siedmiodniowy termin na jego uzupełnienie oraz określono rygor niezachowania tego terminu.
Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 5 stycznia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 67 akt sądowych). Oznacza to, że zakreślony w nim siedmiodniowy termin upłynął w dniu 12 stycznia 2015 r. (poniedziałek). Z akt niniejszej sprawy wynika, że nie nadesłał on jednak dokumentu pełnomocnictwa. Z tej przyczyny skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.