Uzasadnienie
H. Z.(dalej "Skarżąca") pismem z 22 grudnia 2016 r. wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Rozwoju i Finansów z 7 października 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Skarżąca pismem z 25 kwietnia 2017 r. złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi na ww. interpretację indywidualną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej: "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności.
Sąd rozpoznając wniosek Skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.
Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W przypadku cofnięcia skargi Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.