Uzasadnienie
P. (dalej jako Skarżąca albo Spółka), pismem z 14 stycznia 2016 r. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2015 r.
Sąd, pismem z 22 lutego 2016 r, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 lutego 2016 r. wezwał – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi – o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia.
Spółka, pismem z 24 marca 2016 r, zwróciła się o przywrócenie terminu, załączając zarazem: - poświadczenie notarialne wydruku z angielskiego elektronicznego rejestru spółek potwierdzające, że S.H. został powołany na stanowisko Dyrektora P. w dniu [...] listopada 2015 r, wraz z dołączonym wydrukiem z elektronicznego rejestru, który ten fakt potwierdza; - odpis uchwały Rady Dyrektorów P. upoważniającym S.H. do reprezentowania spółki z prawem do jednoosobowego podpisywania w jej imieniu wszystkich dokumentów; - tłumaczenie przysięgłe powyższych dokumentów.
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/WA 478/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił Spółce przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 lipca 2016 r., sygn.. akt I FZ 162/16 oddalił zażalenie Spółki na powyższe postanowienie WSA z dnia 15 kwietnia 2016r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do treści art. 46 § 3 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi je pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Aby ocenić ważność udzielonego pełnomocnictwa Sąd musi dysponować dokumentem wskazującym, że określone osoby mogły w chwili jego udzielenia reprezentować skarżącą Spółkę.
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 P.p.s.a. w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji strony w dacie jego udzielenia. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt I GSK 1463/12 (CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 P.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że pełnomocnik Skarżącej wraz ze skargą przedłożył Sądowi dokument pełnomocnictwa, nie załączając do pełnomocnictwa dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji strony w dacie jego udzielenia. W związku z powyższym Sąd wezwał pełnomocnika do przedłożenia takiego dokumentu.
Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 29 lutego 2016r., a więc siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi upływał w dniu 7 marca 2016 r. Powyższy brak uzupełniono natomiast dopiero w dniu 24 marca 2016 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2016 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu. Powyższe postanowienie stało się prawomocne w dniu 20 lipca 2016 r., tj. w wyniku oddalenia przez NSA zażalenia Spółki na postanowienie z dnia 15 kwietnia 2016 r.
Zauważyć należy, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, której termin nie został przywrócony jest bezskuteczna.
W tym stanie rzeczy, po myśli art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., skargę należało odrzucić, gdyż w wyznaczonym terminie nie został uzupełniony jej brak formalny, o czym orzeczono w pkt I sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono w pkt II sentencji.