Uzasadnienie
- 1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo częściowym (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego (art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne.
- 2) P. Z., dalej jako skarżący lub strona, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w formularzu PPF dołączonym do skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał na bardzo trudną sytuację finansową. Poinformował, że:
- - utracił płynność finansową;
- - nie posiada majątku
- - osiąga dochód brutto z działalności gospodarczej w wysokości ok. 2000 zł
Wezwania referendarza sądowego 21 stycznia 2013 r., skutecznie doręczonego 30 stycznia 2013 r. o przekazanie dodatkowych informacji o sytuacji życiowej strony, strona nie wykonała.
- 3) Referendarz sądowy wskazuje, że skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów z których wynikałaby jego sytuacja finansowa, a o które był wezwany (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 18 akt sądowych).
Brak jest zarazem żądanych dokumentów, z których wynika sytuacja materialna strony, zatem nie ma podstaw do pozytywnej oceny wniosku strony. Zarazem, należy zwrócić uwagę na niekompletność informacji zawartych w formularzu PPF, które wymagały uzupełnienia. Co więcej, z nadesłanych informacji nie wynikają przeszkody leżące po stronie skarżącego, by uiścił wpis od skargi w wysokości ok. 860 zł, skoro osiąga dochód wysokości ok. 2 tys zł (ok. 1500 z netto). Referendarz sądowy wskazuje zarazem, że o prawo pomocy można wystąpić na każdym etapie postępowania, a odmowa uwzględnienia wniosku – z uwagi na braki w dokumentacji – nie wyklucza prawa strony do wystąpienia ponownie ze stosownym wnioskiem – i uzupełnienia braków.
4) Wobec niewyjaśnienia wątpliwości w zakresie kondycji majątkowej strony, referendarz sądowy był zobowiązany, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., zadecydować jak w sentencji.