Uzasadnienie
A. Z. (dalej zwana "Skarżącą") złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r.
Wezwaniem z 19 lutego 2016 r. skierowanym na adres Skarżącej wezwano ją do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma – braków formalnych skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka powyższa była dwukrotnie awizowana, tj. 24 lutego 2016 r. i następnie 3 marca 2016 r. Ponieważ nie została odebrana przez Skarżącą, 11 marca 2016 r. zwrócono ją Sądowi (wpływ do Sądu 16 marca 2016 r.). W tej sytuacji na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." przesyłkę należało uznać za doręczoną 9 marca 2016 r., tj. ostatniego dnia 14-dniowego okresu, na jaki złożono ją w placówce pocztowej, liczonego od pierwszego awizo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwana dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie. Powyższe wezwanie zostało uznane za doręczone w sposób prawidłowy (zgodnie z art. 73 P.p.s.a.) Skarżącej 9 marca 2016 r.
Siedmiodniowy termin do własnoręcznego podpisania skargi lub nadesłania własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia upływał, więc 16 marca 2016 r. Do dnia sporządzania niniejszego postanowienia Skarżąca nie podpisała skargi, nie nadesłała podpisanego egzemplarza skargi, ani nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.