Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 2005 r. J. R. wniósł za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W.- [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty podatku od spadków i darowizn.
W dniu [...] kwietnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło oświadczenie strony skarżącej o cofnięciu skargi na wskazaną wyżej decyzję.
Sąd nie stwierdził by cofnięcie skargi zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Wobec powyższego należało, na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzec jak w sentencji postanowienia.