Uzasadnienie
Skarżący A.S. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Podał, iż prowadzi gospodarstwo domowe z matką i córką, na rzecz której płaci alimenty w wysokości 2.500 zł. Dodatkowo spłaca kredyt (3.000 zł) i czynsz (800 zł). Do majątku zaliczył obciążone hipoteką mieszkanie.
W wykonaniu wezwań referendarza sądowego Skarżący wyjaśnił, że źródłem jego utrzymania była działalność gospodarcza, z której w 2015 r. uzyskał 66.220 zł. Działalność ta została zamknięta w marcu 2015 r., w efekcie Skarżący nie osiągnął żadnego przychodu przez ostatnie pół roku. Czasami finansowo pomaga mu mama, która pokrywa czynsz za mieszkanie i częściowo raty kredytu. Skarżący przedstawił ugodę w sprawie alimentów, deklarację VAT, wyciągi bankowe, dokumenty obrazujące wydatki, wydruk z CEIDG o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej, zeznanie podatkowe.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Skarżący wykazał bowiem, że przy braku – w chwili obecnej – źródeł dochodu (zaprzestanie wykonywania działalności gospodarczej nastąpiło w kwietniu 2015 r.) i ciążących na nim zobowiązaniach nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jego rzecz adwokata. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.