Uzasadnienie
G. S.K.A. z siedzibą w P. (dalej: skarżąca lub spółka), reprezentowana przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, złożyła skargę na postanowienie z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za czerwiec 2016 r.
Na podstawie zarządzenia z dnia 25 lutego 2019 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Ponadto na podstawie zarządzenia z dnia 6 marca 2019 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwań wynika, że zostały one skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 marca 2019 r. (k. 26 akt sądowych).
W odpowiedzi na ww. wezwania w zakreślonym terminie nadesłano pełnomocnictwo uprawniające do reprezentacji skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi, a także uiszczono wpis sądowy od skargi. Nie nadesłano jednak oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Stosownie do art. 29 p.p.s.a. organ osoby prawnej ma obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, a w myśl art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Skarżąca ustanowiła pełnomocnika, który, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., przy pierwszej czynności procesowej, zobowiązany był dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Jak wynika z piśmiennictwa oraz utrwalonego już stanowiska judykatury sądów administracyjnych, pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo, jako komplet dokumentów niezbędnych do wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę. W przypadku złożenia skargi przez pełnomocnika działającego w imieniu osoby prawnej, pełnomocnik jest obowiązany oprócz pełnomocnictwa dołączyć dokument wykazujący umocowanie osób upoważnionych do działania w imieniu tej osoby prawnej. Dokumentem tym jest zwykle odpis z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącego podmiotu, niemniej jednak ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 37 § 1 ani w żadnym innym przepisie nie wprowadza wymogu, aby dokumentem wykazującym umocowanie pełnomocnika musiał być wyłącznie KRS. Chodzi o taki dokument, z którego ma wynikać, że pełnomocnik jest uprawniony do działania za mocodawcę, natomiast mocodawca będąc osobą prawną mógł – za pośrednictwem ściśle określonych osób – udzielić umocowania, a nie o dokument mający konkretną formę prawną.
W zakreślonym przez sąd terminie, upływającym w dniu 21 marca 2019 r., pełnomocnik złożył odpis pełnomocnictwa, ale nie złożył dokumentu potwierdzającego upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, tym samym nie wykonał wezwania sądu. Stwierdzić zatem należy, że w rozpoznawanej sprawie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., jak w punkcie 2 postanowienia.