Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 508/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Hieronim Sęk przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 30 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r.

Sentencja

postanawia:

  1. - odrzucić skargę -

Uzasadnienie

Pełnomocnik strony skarżącej - dor.pod. K. T. wniósł 28 lutego 2009 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. (k. 47 akt sądowych). W skardze wskazał, iż zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 29 stycznia 2009 r.

Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej 28 stycznia 2009 r.

W treści decyzji zawarto pouczenie o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.

Zarządzeniem z 26 marca 2009 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do przedłożenia dokumentu z którego wynikałaby data odbioru zaskarżonej decyzji w dniu 29 stycznia 2009 r.

Pełnomocnik strony do nadesłanego pisma procesowego z dnia 18 kwietnia 2009 r. załączył między innymi - kopertę listu poleconego, na której uwidoczniono datę awizowania, w tym awizowania powtórnego z dnia 22 stycznia 2009 r. oraz dwa zawiadomienia (pierwsze oraz powtórne). Na przedstawionej kopercie umieszczono również datę odbioru listu poleconego w dniu 29 lutego 2009 r. opatrzona podpisem – K. T. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powołanej dalej jako "P.p.s.a.") do skutecznego wniesienia skargi do Sądu administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie.

Wprawdzie w treści skargi, jak i na nadesłanej kopercie, w której doręczono zaskarżoną decyzję, pełnomocnik Skarżącego wskazał, że zaskarżoną decyzję otrzymał w dniu 29 lutego 2009 r., jednakże twierdzenie to jest sprzeczne z informacjami na znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Potwierdzenie to, jako dokument urzędowy stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, iż pełnomocnik skarżącego osobiście odebrał przesyłkę w dniu 28 stycznia 2009 r. (osobiście pokwitował jej odbiór). Taka datę doręczenia potwierdził również doręczyciel. Podkreślić należy, iż zwrotne potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 194 § 2 Ordynacji podatkowej, co skutkuje domniemaniem jego autentyczności i zgodności z prawdą.

Wskazać co prawda trzeba, iż możliwe jest obalenie prawdziwości dokumentu urzędowego, jednakże pełnomocnik strony tego nie uczynił. Informację o dacie odbioru przesyłki umieszczoną na kopercie przez samego zainteresowanego (pełnomocnika) uznać należało jako prywatną notatkę osoby, która ją sporządziła – odbiorcy, nie nadającą jej "urzędowego" charakteru.

W związku z powyższym wskazany w art. 53 § 1 P.p.s.a. 30-dniowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upływał z dniem 27 lutego 2009 r. i najpóźniej w tym dniu strona powinna złożyć skargę. Uczyniła to jednak z jednodniowym opóźnieniem.

Skarga jako spóźniona podlega więc odrzuceniu. Sąd był zatem zobligowany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a. orzec, jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.