Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu odwołania Sp. z o.o. P. – zwanej dalej Skarżącą lub Spółką utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] stwierdzającą odpowiedzialność podatkową Spółki i określającą wysokość niepobranych i niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu świadczeń medycznych finansowanych przez Spółkę pracownikom w 2004 r.
Z ustaleń organu pierwszej instancji wynika, że Spółka w listach płac za okres I – XII 2004 r. nie uwzględniła świadczeń z tytułu wykupienia usług medycznych dla pracowników, wykraczających poza przepisy Kodeksu pracy i innych ustaw, od których Spółka nie pobrała oraz nie odprowadziła do właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Organ podatkowy ustalił ponadto że Spółka na okoliczność wykupu świadczeń medycznych dla swoich pracowników podpisała umowy zarówno na profilaktyczną opiekę zdrowotną określoną w Kodeksie pracy i innych ustawach, jak również umowy w zakresie usług medycznych wykraczających poza te przepisy
Organ pierwszej instancji ustalił, że z tytułu umów zawartych w zakresie usług medycznych wykraczających poza przepisy Kodeksu pracy i innych ustaw Spółka została obciążona fakturami, w których od lipca 2004 r. centra medyczne, dokonywały odrębnego fakturowania za świadczenia medyczne obowiązkowe, jak i świadczenia medyczne nieobowiązkowe.
W związku z powyższym Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. uznał, że koszt ryczałtu ponoszony za pracowników z tytułu udostępnionych im pakietów usług medycznych pojedynczych i rodzinnych na podstawie zawartej umowy o świadczenie usług medycznych nie wynikających z Kodeksu pracy lub innych ustaw stanowi przychód pracowników, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. - o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) – dalej "u.p.d.o.f.". podlegający opodatkowaniu tym podatkiem wraz z innymi przychodami ze stosunku pracy. W uzasadnieniu organ podatkowy uznał, że ustalenie przychodu z powyższego tytułu jest możliwe z tego względu, że wartość zakupu usług medycznych na rzecz każdego pracownika jest znana, ponadto wartość ta składa się z odrębnych pozycji – odpłatności za obowiązkowe świadczenia z zakresu medycyny pracy i odpłatność za dodatkowe świadczenia.
Ponadto organ uznał, że na sposób opodatkowania przedmiotowych świadczeń nie ma wpływu fakt skorzystania bądź nieskorzystania przez pracownika z usługi, bowiem dokonywanie rozliczeń z firmą świadczącą usługi medyczne następuje w formie ryczałtu, a wartość ustalonej w sposób ryczałtowy opłaty jest stała i ponoszona wyłącznie za gotowość świadczenia usług objętych pakietem na rzecz konkretnego pracownika w okresie, za który została zapłacona.
Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji podtrzymując w całości dotychczasową argumentację.
Na powyższą decyzję Spółka wniosła skargę zarzucając jej naruszenie:
- - art. 200 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. dalej O.p.) poprzez brak wyznaczenia Skarżącej, przed wydaniem zaskarżonej decyzji, siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego w sprawie przez co uniemożliwiono jej czynny udział w sprawie, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy,
- - art.11 ust. 1, ust.2, ust.2a i ust.2b oraz art.12 ust.1 i ust.3 u.p.d.o.f. poprzez stwierdzenie, że objęcie pracowników Skarżącej prawem do korzystania z nieobowiązkowych świadczeń zdrowotnych zwanych świadczeniami nieobowiązkowymi poprzez opłacenie tych świadczeń w formie stawki ryczałtowej – niezależnie od tego, czy pracownik z tych świadczeń skorzystał – powoduje powstanie po stronie pracownika przychodu podatkowego, co ma powodować obowiązek uwzględnia wartości tych świadczeń w podstawie obliczania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych pobieranych od pracowników.
W związku z powyższym Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej "ppsa" sąd może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2010 r. (sygn. akt II FSK 541/09) skład zwykły Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 269 § 1 ppsa, przedstawił ponownie do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy wykupione przez pracodawcę pakiety świadczeń medycznych, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), stanowią dla pracowników, którzy mają uprawnienie do ich wykorzystania, przychód z nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 tej ustawy?".
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie Sąd uznał, że zajęcie stanowiska przez skład powiększony Naczelnego Sądu Administracyjnego, na podstawie przytoczonego postanowienia z dnia 5 października 2010 r. będzie miało bezpośredni wpływ na wynik niniejszej sprawy sądowej.
Z przedstawionych względów postępowanie sądowe należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa.