Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym w myśl art. 166 p.p.s.a do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być każde postanowienie bez względu na jego zaskarżalność czy prawomocność.
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W niniejszej sprawie zaistniała taka właśnie okoliczność.
W komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 515/17, na skutek oczywistej omyłki w oznaczeniu członka składu orzekającego – asesora WSA Piotra Dębkowskiego, błędnie wpisano jego nazwisko. Wobec tego zawarty w komparycji wyroku błąd miał charakter oczywistej omyłki pisarskiej, którą należało sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem.
Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.