Uzasadnienie
B.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję SKO w W. opisaną w komparycji niniejszego postanowienia.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 11 maja 2022 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braków fiskalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący odebrał wezwanie 1 czerwca 2022 r.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący wniósł do Sądu pismo z 8 czerwca 2022 r., w którym wniósł o "stwierdzenie nieważności rozporządzenia z 2003 r. Dz.U.221.2193 ze względu na brak kompetencji" i wyjaśnił, że skoro "Prezydent Rzeczypospolitej wybrany w 1995 r. nie jest Prezydentem Rzeczpospolitej w rozumieniu rozdziału V Konstytucji z 1997 r.", to "nieważne jest postanowienie z dnia 17 października 1997 r. (M.P.79.764), bo nie zawiera wskazania podstawy prawnej tej właściwości w tym dniu. Wciąż Prezesem Rady Ministrów jest Włodzimierz Cimoszewicz i brak jego podpisu powoduje nieważność zaskarżonego aktu z 2003 r.".
Zarządzeniem z 10 czerwca 2022 r. wezwano Skarżącego do wskazania, czy składając pismo z 8 czerwca 2022 r. jego intencją było wniesienie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W odpowiedzi na ww. wezwanie Strona w piśmie z 22 czerwca 2022 r. wskazała m.in., że ważność wyboru Prezydenta RP w dniu 8 października 2000 r. nie jest ostateczna, a więc nie można wykluczyć nieważności tego wyboru. Ponadto skarżący stwierdził, że wnosi o wydanie rozstrzygnięcia w trybie prejudycjalnym dotyczącego wykładni art. 49 TUE dla rozstrzygnięcia ważności aktu z 2002 r. (Dz. U. 153.1271) i udzielenia odpowiedzi na wezwanie z 14 czerwca 2022 r.
Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2022 r. pozostawiono pismo skarżącego bez rozpoznania. W reakcji na to pismo skarżący złożył pismo z 28 lipca 2022 r.
Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia 25 czerwca 2001 r. (Dz. U. 66.661) ze względu na jego autora.
Zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2022 r. Skarżący został wezwany do wskazania, czy pismo z dnia 28 lipca 2022 r. stanowi zażalenie na zarządzenie z dnia 15 lipca 2022 r., w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem uznania, że pismo z 28 lipca 2022 r. stanowi, zgodnie z jego treścią, wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia 25 czerwca 2001 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 22 sierpnia 2022 r. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia 25 czerwca 2001 r. z uwagi na brak podpisu Prezydenta Rzeczypospolitej. Pismo nie zawierało podpisu Skarżącego.
Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2022 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 22 sierpnia 2022 r. przez nadesłanie podpisanego własnoręcznie egzemplarza pisma bądź podpisanie pisma znajdującego się w aktach sprawy, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Odpis zarządzenia został doręczony Stronie w dniu 31 sierpnia 2022 r.
W odpowiedzi na wezwanie Skarżący pismem z dnia 7 września 2022 r. wniósł pismo zatytułowane "skarga", w którym wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie ma kompetencji do wykładni i stosowania prawa ani wydawania orzeczeń. Nadto zakwestionował ważność wyborów Prezydenta RP.
Zarządzeniem z 8 listopada 2022 r. pozostawiono pismo skarżącego z 22 sierpnia 2022 r. bez rozpoznania.
Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału ustalono, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych według stanu na dzień 19 stycznia 2023 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący odebrał zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w dniu 1 czerwca 2022 r. Z uwagi na fakt, iż w odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył pismo z 8 czerwca 2022 r., w którym wniósł między innymi o "stwierdzenie nieważności rozporządzenia z 2003 r. Dz.U.221.2193 ze względu na brak kompetencji" czy też kwestionował ważność wyboru Prezydenta RP, skarżącego wezwano do wyjaśnienia, w celu zapewnienia mu realizacji prawa do sądu, czy pismo to należy traktować jak zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Skarżący nie odniósł się jednak do tej kwestii w swoim kolejnym piśmie, lecz ponownie m.in. zakwestionował wybór Prezydenta.
W analizowanej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarżącemu skutecznie doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu w dniu 1 czerwca 2022 r., ze stosownym pouczeniem o skutkach jego nieuiszczenia w terminie 7 dni, a także z pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia od zarządzenia Przewodniczącej w tym zakresie. Skarżący zażalenia takiego jednak nie wniósł, zaś jak wynika z dokumentacji księgowej Sądu, skarżący nie uiścił też wpisu od skargi (stan na dzień 19 stycznia 2023 r. Skoro siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 2 czerwca 2022 r., to upłynął on 8 czerwca 2022 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Należało zatem uznać, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.