Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 4 listopada 2010 r. oddalił skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie. Z protokołu rozprawy (k. 110 akt sprawy) wynika, że Skarżąca Z. T. na rozprawie ustanowiła swoim pełnomocnikiem radcę prawnego P. S.. Pełnomocnictwo zostało złożone do akt sprawy (k. 109).
W dniu 28 stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna w sprawie. Następnie pismem z 2 marca 2011 r. radca prawny P. S. wniósł o zasądzenie kosztów przygotowania i złożenia skargi kasacyjnej w sprawie. Pełnomocnik przedłożył również pełnomocnictwo do reprezentowania Skarżącej.
Postanowieniem z 1 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotową skargę kasacyjną.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej - "rozporządzenie").
W niniejszej sprawie pełnomocnik nie działał, a Skarżąca nie korzystała z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Wniosek radcy prawnego P. S. o zasądzenie kosztów za sporządzenie i złożenie skargi kasacyjnej w sprawie jest zatem bezzasadny.
W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.