Uzasadnienie
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2006r. Skarżący J. W. został wezwany do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie, czy przedmiotem skargi z dnia 10 lipca 2006r. jest decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z [...] lipca 2005r. Nr [...], czy też postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2005r. pozostawiające bez rozpatrzenia odwołanie od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] lipca 2005 r. Skarżącego pouczono, że nieuzupełnienie powyższego braku formalnego skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
Z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania wynika, że w dniu 18 kwietnia 2006r. nie doręczono przesyłki Skarżącemu (pracownik poczty zastał zamknięte mieszkanie), w związku z tym przesyłkę złożono na okres siedmiu dni w placówce pocztowej W. [...]. Zawiadomienie o tym umieszczono w skrzynce oddawczej adresata.
Powtórnie przesyłkę awizowano w dniu 26 kwietnia 2006r.
Skarżący nie odebrał przesyłki, a zatem 5 maja 2006r. została ona zwrócona Sądowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy, w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie.
Stosownie natomiast do treści art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce lub urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 28 lutego 2006r., sygn. akt P 13/05, stwierdził niezgodność ww. przepisu z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim ustanawia on siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma. Wyrok został opublikowany w Dzienniku Ustaw z dnia 7 marca 2006 r. Nr 38, poz. 1800.
Z uwagi na powołane wyżej orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego oraz treść art. 65 § 2 p.p.s.a. należy uznać, że do skutecznego doręczenia pisma w postępowaniu sądowym w trybie art. 73 p.p.s.a. konieczne jest zachowanie trybu doręczeń określonego rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 z późn. zm.), przewidującego dwukrotne awizowanie przesyłki.
W sprawie niniejszej przesyłka była awizowana dwukrotnie. Po każdym zawiadomieniu przechowywano ją w placówce pocztowej przez siedem dni. Jednakże Skarżący przesyłki nie odebrał.
Ponieważ siedmiodniowy termin, liczony od daty powtórnego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym upływał 3 maja 2006r., a zatem w dniu wolnym od pracy, uwzględniając art. 83 § 2 p.p.s.a. uznać należało doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi za skuteczne z upływem 4 maja 2006r. (czwartek).
Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 11 maja 2006r. Skarżący w terminie tym nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji.