Uzasadnienie
Skarżący – M. K., pismem z dnia 5 grudnia 2014 r. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Następnie pismem z dnia 29 września 2015 r. pełnomocnik Skarżącego cofnął przedmiotową skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie. Ponadto pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu – A. D. nie wyłączało cofnięcia skargi z zakresu umocowania (art. 39 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do treści art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje więc Sąd do umorzenia postępowania sądowego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie. O zwrocie uiszczonego przez Skarżącego wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.