Uzasadnienie
Przedmiotem oceny tut. Sądu jest skarga P. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] grudnia 2022 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z [...] lipca 2022 r. Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym stanie faktycznym.
W odwołaniu od ww. decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. skarżący zgłosił wniosek o wstrzymanie jej wykonania.
Postanowieniem z [...] września 2022 r. ww. organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku skarżącego, natomiast na skutek złożonego zażalenia, wymienionym na wstępie postanowieniem z [...] grudnia 2022 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
W motywach spornego postanowienia wyjaśniono, że zgodnie z art. 239a Ordynacji podatkowej decyzja nieostateczna co do zasady nie podlega wykonaniu. Stąd też brak było podstaw do merytorycznego rozpatrzenia żądania strony, tzn. postępowanie w tym zakresie nie mogło być wszczęte w rozumieniu art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej (s. 3 i n. postanowienia).
W skardze do tut. Sądu strona wnosząc o uchylenie spornego postanowienia i zwrot kosztów postępowania podniosła zarzuty naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 7, art. 8, art. 77 i art. 80). Istota zarzutów i argumentacji skargi sprowadza się do twierdzenia o braku dokonania dostatecznych ustaleń w zakresie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wymiarowej, co godzi w podstawowe zasady postępowania. W szczególności nie zbadano wpływu wykonania decyzji na możliwość zaspokajania przez skarżącego swoich potrzeb życiowych oraz zasadności wymiaru podatku (s. 2 i n. skargi).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko (s. 5 i n.).
Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W pierwszym rzędzie odnotować należy, że w sprawie nie znajdują zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego wskazane przez stronę, bowiem organy podatkowe procedują w postępowaniu podatkowym na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej. Również kwestię wykonania decyzji organu podatkowego uregulowano w rozdziale 16a Ordynacji podatkowej. Zatem reżim prawny działania organu był odmienny, aniżeli ten wskazany w ramach zarzutów skargi.
Po wtóre należy zauważyć, że podniesione przez skarżącego okoliczności związane ze skutkami wykonania decyzji wymiarowej mogłyby zostać rozważone wówczas, gdyby decyzja podlegała wykonaniu. Tymczasem jak wyjaśniono skarżącemu w spornym postanowieniu, wniesienie odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z [...] lipca 2022 r. ma skutek suspensywny, tzn. z mocy prawa wstrzymuje jej wykonanie (art. 239a Ordynacji podatkowej). Mechanizm wykonania decyzji podatkowej jest odwrotny od zakładanego przez skarżącego. Nie trzeba w szczególności wnioskować o wstrzymanie wykonania decyzji nieostatecznej, bowiem co do zasady nie podlega ona wykonaniu. Dopiero gdy organ postanowi o nadaniu jej rygoru natychmiastowej wykonalności, otwiera się droga prawna do kwestionowania tego rygoru (art. 239b § 4 Ordynacji podatkowej). Z akt sprawy nie wynika, aby taki rygor został nadany.
W tym stanie rzeczy prawidłowo organ zastosował art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej. Skoro bowiem decyzja organu pierwszej instancji, o której wstrzymanie wykonania wnosił skarżący, nie podlega wykonaniu, to by tak rzecz nie było czego wstrzymywać.
Natomiast wykonaniu z mocy prawa podlega co do zasady dopiero ostateczna decyzja organu drugiej instancji (art. 239e Ordynacji podatkowej) i to jej będzie mógł dotyczyć ew. wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji (w trybie art. 239f § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, bądź art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie dostrzegając w granicach sprawy (art. 134 § 1 ww. ustawy) uchybień, które uzasadniałyby jej uwzględnienie.