Uzasadnienie
III SA 55/04
Wnioskiem złożonym w dniu [...] sierpnia 2003r. D. SA zażądała zwrotu "części wpłaconej kwoty zobowiązania w podatku VAT wynikającej z deklaracji VAT-7 za miesiąc lipiec 2003 r..
Decyzją z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego W., na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 14 a ust.. 1 i ust. 7 pkt 2 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) odmówił zwrotu wpłaconej w dniu [...] sierpnia 2003 r. kwoty podatku od towarów i usług.
W odwołaniu strona zarzuciła decyzji organu pierwszej instancji błędną ocenę stanu faktycznego i błędne uznanie, że podatnik nie dokonał wpłaty w terminie podatku dochodowego za 1993r. oraz naruszenie art. 14 a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Zdaniem strony kwestionowana należność została objęta postępowaniem restrukturyzacyjnym, wobec tego – nie istniała zaległość podatkowa, zaś podatnik prowadzący zakład pracy chronionej ma prawo do otrzymania zwrotu – zgodnie z art. 14 a ust. 7 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług.
Skarżący wywodzi, że przy podejmowaniu decyzji organy podatkowe powinny kierować się przepisami powszechnie obowiązującymi, także art. 51 Ordynacji podatkowej, w którym zostało zdefiniowane pojecie zaległości podatkowej oraz art. 18 ust. 2 pkt. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji należności publicznoprawnych przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287). Z treści przywołanych przepisów wynika, że zaległość podatkowa przed restrukturyzacją staje się – z mocy ustawy restrukturyzacyjnej – należnością Skarbu Państwa objętą restrukturyzacją.
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w W., wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz art. 14 a ust. 1 i ust. 7 a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] października 2003 r. odmawiającą D. SA dokonania zwrotu w podatku od towarów i usług za lipiec 2003 r..
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że "biorąc pod uwagę szczególny charakter art. 14 a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym – jak słusznie zauważył w wyroku z 23 kwietnia 2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny – stanowiący odstępstwo od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania, przepis ten musi być ściśle interpretowany". W treści art. 14 a ust. 7 a nie została wymieniona sytuacja, kiedy zaległość podatkowa objęta jest postępowaniem restrukturyzacyjnym.
Z tego względu należało zastosować przepis art. 14 a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie, z którym zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług nie stosuje się, jeśli u podatników, u których w dniu złożenia wniosku o dokonanie zwrotu kwoty, występują określone lub stwierdzone przez organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. zwrócił uwagę na fakt, że podatnik zastosował się do pisma z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...], w którym Urząd Skarbowy uznał, że do czasu zakończenia postępowania restrukturyzacyjnego zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 1993 r. nie są zaległościami, o których mowa w art. 14 a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Zdaniem organu odwoławczego zastosowanie się do tej interpretacji nie powodowało dla podatnika innych -oprócz odmowy dokonania zwrotu – konsekwencji podatkowych, wobec tego organ podatkowy nie naruszył dyspozycji art. 14 a Ordynacji podatkowej.
W skardze od tej decyzji spółka D. zarzuciła rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Skarbowej w W. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 14 a ust. 1 i ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i wniosła o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Urzędu W. z dnia [...] sierpnia 2003 r..
Zdaniem skarżącej, z art. 51 Ordynacji podatkowej w związku z art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy o restrukturyzacji wynika, że zaległość podatkowa przed restrukturyzacją z mocy ustawy restrukturyzacyjnej jest (staje się) należnością Skarbu Państwa objętą restrukturyzacją.
Skarżący podkreślił, iż domagając się zwrotu podatku od towarów i usług, zastosował się do wykładni o zakresie zastosowania prawa podatkowego udzielonej przez Urząd Skarbowy W. w piśmie z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...]. Późniejsze stanowisko Urzędu Skarbowego zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2003 r. Nr [...] skarżący uznał za błędne.
Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz argumentację w nim zawartą i wniósł o oddalenie skargi.
Zdaniem organu odwoławczego, bezspornym jest fakt, że skarżąca spółka posiada zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 1993 r.
Zgodnie z art. 14a ust. 7 pkt. 2 ustawy o VAT podatnik prowadzący zakład pracy chronionej nie ma prawa do otrzymania zwrotu wpłaconej kwoty podatku w sytuacji, gdy w dniu złożenia wniosku o dokonanie zwrotu występują zaległości w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa.
Zgodnie z art. 6 ustawy o restrukturyzacji, podlegają jej jedynie należności będące zaległościami podatkowymi. Nie tracą one tego charakteru do końca postępowania restrukturyzacyjnego, czyli do umorzenia należności podlegających restrukturyzacji.
Wśród sytuacji wykluczających zastosowanie art. 14 a ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca nie wymienia objęcia zaległości postępowaniem restrukturyzacyjnym (art. 14 a ust. 7 a cyt. ustawy).
Ponadto, zdaniem organu odwoławczego stwierdzenie, że zastosowanie się podatnika do interpretacji przepisów prawa podatkowego, udzielonej przez organ podatkowy na podstawie art.. 14 a Ordynacji podatkowej, nie może podatnikowi szkodzić, nie oznacza zwolnienia podatnika z obowiązku zapłaty podatku, lecz jedynie uchronienie go od negatywnych następstw nie uiszczenia podatku, takich jak naliczanie odsetek za zwłokę, czy ustalenie dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził, że zastosowanie się do powyżej wspomnianej interpretacji, nie spowodowało u podatnika żadnych, oprócz odmowy zwrotu podatku – negatywnych konsekwencji podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasadna.
Organy podatkowe obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny i zastosowały przepisy prawa materialnego.
Zawarta w przepisie art. 14 a ust., 7 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym zasada zgodnie, z którą prowadzący zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej ma prawo w zakresie działalności tego zakładu do otrzymania częściowego lub całkowitego zwrotu wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług według zasad określonych w ust. 2-6a, nie ma zastosowania – m.in. - do podatników, u których w dniu złożenia wniosku o dokonanie zwrotu kwoty, o której mowa w ust. 1, występują określone lub stwierdzone przez organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej zaległości.w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa.
Na podstawie ust. 7 a pkt 1 i 2 cytowanego przepisu, wskazanego powyżej wyłączenia z ust. 7 nie stosuje się, jeżeli w dniu złożenia wniosku o dokonanie zwrotu kwoty zaległości objęte są decyzją właściwego urzędu skarbowego o ich rozłożeniu na raty, pod warunkiem terminowej wpłaty poszczególnych rat przypadających do zapłaty do dnia złożenia wniosku lub nie później niż 3 dni przed upływem terminu dokonania zwrotu, o którym mowa w ust. 6, podatnik przedstawi naczelnikowi urzędu skarbowego dowód uregulowania zaległości, a jeżeli kwota zaległości została wpłacona na rachunek innego urzędu skarbowego - zaświadczenie od naczelnika tego urzędu o ich uregulowaniu; w tym przypadku termin zwrotu kwoty podatku określony w ust. 6 liczony jest od dnia przedstawienia naczelnikowi urzędu skarbowego wszystkich dowodów uregulowania zaległości,
Skarżąca spółka była stroną postępowania o restrukturyzację należności publicznoprawnych, ale ta sytuacja nie została uregulowana w art. 14 a ust. 7 a pkt 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych (Dz. Nr 155, poz. 1287 ze zm.) restrukturyzacji podlegają tylko zaległości podatkowe. Dopiero zakończenie postępowania restrukturyzacyjnego – pozytywne dla strony - czyli umorzenie należności publicznoprawnych, powoduje to, że zaległości podatkowe przestają istnieć. W rozpatrywanej sprawie, w dniu złożenia przez podatnika wniosku o dokonanie zwrotu kwoty wpłaconego podatku VAT, postępowanie restrukturyzacyjne nie było zakończone.
Powołany w skardze art. 18 ustawy restrukturyzacyjnej dotyczy postępowania restrukturyzacyjnego i nie może wprowadzać odmiennej definicji zaległości podatkowej od uregulowanej w przepisach Ordynacji podatkowej.
Zgodnie z art. 51 § 1 zaległością podatkową jest podatek nie zapłacony w terminie. Zaległość podatkowa ma charakter obiektywny, jej powstanie jest, bowiem związane z nie zapłaceniem podatku w terminie. W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest nie zapłacenie przez stronę skarżącą podatku dochodowego od osób prawnych za 1993r. w wymaganym przez przepisy prawa podatkowego terminie. Bez wpływu na jej powstanie pozostaje zastosowanie się podatnika do urzędowej interpretacji prawa albo pisemnej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach.
Zobowiązanie podatkowe wygasa wskutek min. umorzenia zaległości (art. 59 § 1),co w rozpatrywanej sprawie nastąpilo dopiero w dacie zakończenia restrukturyzacji należności objętych decyzją z dnia [...] marca 2003r. i umorzenia należności podlegających restrukturyzacji, na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. wydanej w dniu [...] kwietnia 2004r.
Skład orzekający podziela pogląd organów podatkowych przytaczany wielokrotnie w tej sprawie, że zastosowanie się podatnika, płatnika lub inkasenta do interpretacji prawa podatkowego wydanej w trybie art. 14 a Ordynacji podatkowej nie może im szkodzić, jednakże nie zwalnia ich z obowiązku zapłaty podatku. W sprawach tego rodzaju nie nalicza się odsetek za zwłokę, nie ustala dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług, nie wszczyna się postępowania o przestępstwa skarbowe.
Mając na względzie powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.