Uzasadnienie
Pismem z 4 grudnia 2015 r. A.W. – Skarżący w niniejszej sprawie, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r.
Z akt sprawy wynika, że ww. decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. została doręczona Skarżącemu w dniu 6 listopada 2015 r. (odbiór przesyłki pokwitował pełnoletni domownik- córka Skarżącego).
Natomiast skarga na powyższą decyzję, skierowana do tut. Sądu została złożona osobiście w siedzibie Dyrektora Izby Skarbowej w W. w dniu 10 grudnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 tej ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.
W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu na decyzję doręczoną Skarżącemu w dniu 6 listopada 2015 r. rozpoczął bieg w dniu 7 listopada 2015 r. i upłynął z dniem 7 grudnia 2015 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i 2 P.p.s.a., który to stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Jak wskazano powyżej skarga została wniesiona w dniu 10 grudnia 2015 r., a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.