Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 stycznia 2011 r. K. K. ("Skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy, bowiem o zaskarżonym postanowieniu dowiedział się dopiero w dniu 10 stycznia 2012 r.
Skarżący podkreślił, że w trakcie postępowania wyjechał i do chwili obecnej przebywa poza granicami kraju oraz nie dopełnił obowiązku wskazania właściwego adresu do doręczeń. W związku z powyższym organ powinien doręczyć postanowienie kończące postępowanie na ostatni adres zamieszkania Skarżącego. Obowiązek ten został naruszony przez co Skarżący dowiedział się o zaskarżonym postanowieniu w dniu 10 stycznia 2012 r., czyli po upływie terminu do wniesienia skargi. Podniósł także, iż osoba której doręczono postanowienie, z przyczyn od siebie niezależnych nie powiadomiła go o odebranym postanowieniu.
Skarżący zaznaczył, że nie można przypisać mu winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi, ponieważ nie ponosi on odpowiedzialności za działania organów i osób trzecich.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 22 lutego 2012 r. Skarżący został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi przez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanej kopii skargi. W wezwaniu pouczono, iż nie usunięcie powyższych braków formalnych w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Jednocześnie Skarżący został wezwany – na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 22 lutego 2012 r. – do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi przez własnoręczne podpisanie wniosku lub nadesłanie własnoręcznie podpisanej kopii wniosku, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia wniosku.
Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwania zostały doręczone Skarżącemu na adres pełnomocnika do doręczeń 7 marca 2012 r. (środa) - karta nr 14 akt sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270) – dalej: "P.p.s.a.", wniosek o przywrócenie terminu musi być złożony w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym jednocześnie strona winna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy strony oraz powstanie ujemnych dla niej skutków w zakresie postępowania sądowego. W myśl zaś art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny. Niedopuszczalność wniosku sprowadza się do braku koniecznych warunków, umożliwiających jego rozpatrzenie.
W rozpoznawanej sprawie w dniu 7 marca 2012 r. doręczono Skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału wzywającego do podpisania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz do podpisania skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia wniosku.
Jak wynika z akt sądowych siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku oraz skargi upływał zatem z dniem 14 marca 2012 r. (środa). We wskazanym powyżej terminie nie zostały uzupełnione braki formalne wniosku i skargi.
Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny stwierdzić należy, że złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny, bowiem brak jest koniecznych warunków umożliwiających jego rozpatrzenie, co powoduje z mocy ustawy jego odrzucenie.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 88 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.