Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. M. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...]. Skarżąca została – na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] lutego 2005 r. – wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu. Wezwanie strona otrzymała w dniu [...] marca 2005 r. (potwierdzenie odbioru). W odpowiedzi skarżąca nadesłała pismo z dnia [...] marca 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej powoływanej jako u.p.p.s.a. do pisma strony składanego w postępowaniu sądowym należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 u.p.p.s.a.).
Skarga składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić wymaganym wyżej wymaganiom dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 u.p.p.s.a.).
Z przedstawionych wyżej przepisów wynika, że skarga powinna być wniesiona w – co najmniej – dwóch egzemplarzach, gdyż stroną postępowania sądowego jest oprócz skarżącego także organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi (art. 32 u.p.p.s.a.). Stąd złożenie skargi w jednym egzemplarzu, tak jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie, sprawia, iż jest ona dotknięta brakiem formalnym do uzupełnienia którego należy wezwać.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Odrzucenie skargi następuje w formie postanowienia, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 u.p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżąca – mimo prawidłowego wezwania – nie nadesłała odpisu skargi. W szczególności za taki odpis nie można uznać złożonego przez nią pisma z dnia [...] marca 2005 r. Odpisem, zgodnie z definicją słownikową, jest kopia lub przepisany tekst oryginału (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod red. S. Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, tom III, str. 127). Złożone przez skarżącą pismo nie jest kopią, gdyż – wedle definicji zawartej w tym samym słowniku – kopią jest rzecz dokładnie odtworzona z oryginału (tom II, str. 445). Tymczasem pismo strony nie jest dokładnym odtworzeniem oryginału, ponieważ różni się od niego treściowo i graficznie. Nie jest w związku z tym także fotokopią. W szczególności zawiera inną datę, częściowo odmienną argumentację oraz dodatkowe elementy (np. podziękowanie), których nie ma w skardze.
Nie można także – z tych samych powodów – uznać je za przepisany tekst oryginału. Musiałoby wówczas dokładnie odzwierciedlać treść skargi, co nie ma miejsca. Nadesłanego przez skarżącą pisma – niezależnie od wyżej przedstawionych argumentów - nie sposób również uznać za wydruk z poczty elektronicznej, ponieważ zostało sporządzone pismem ręcznym i nie jest to tekst zeskanowany.
Stwierdzenie powyższego nakłada na Sąd obowiązek odrzucenia skargi stosownie do brzmienia art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a., natomiast złożone pismo winno być potraktowane jako pismo procesowe wniesione w trakcie postępowania sądowego.
W tych warunkach, na podstawie powołanych wyżej przepisów, orzeczono jak w sentencji.