Uzasadnienie
Skarżący, J. B., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r., w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 18 lutego 2014 r., w dniu 24 lutego 2014 r. wezwano Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi przez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanej kopii skargi. Skarżącego wezwano także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Z akt sprawy wynika, że powyższe zarządzenie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 1 marca 2014 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 11 akt sądowych). Skarżący uiścił wpis sądowy od skargi, natomiast nie uzupełnił opisanego braku formalnego skargi, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 570/14 skargę odrzucił. Odpis postanowienia został Skarżącemu doręczony w dniu 14 kwietnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 33).
Pismem z 22 maja 2014 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odpisu podpisanej skargi. Wyjaśnił, że jest osobą starszą, po przebytym [...]. Argumentował, że kiedy odebrał wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi był w domu sam, ponieważ jego żona przebywała w szpitalu. Żona, z uwagi na jego chorobę, pomaga mu we wszystkich sprawach. Skarżący natomiast nie zauważył wezwania do złożenia podpisanej skargi lecz tylko wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z tego powodu uiścił jedynie wpis sądowy od skargi.
Do niniejszego wniosku Skarżący załączył podpisany własnoręcznie egzemplarz skargi.
Zarządzeniem z 25 kwietnia 2014 r. Sąd wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, poprzez wskazanie w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania dokładnej przyczyny uchybienia terminowi oraz okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu ww. terminowi a także wskazanie kiedy Skarżący dowiedział się o fakcie uchybienia terminowi.
Dodatkowo wezwano Skarżącego do nadesłania własnoręcznie podpisanej kopii wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi lub własnoręczne podpisanie oryginału tego wniosku.
Przy piśmie z 12 maja 2014 r. Skarżący wskazał, że w związku z przejściem licznych chorób w tym [...], [...] oraz [...] jest mu coraz trudniej zarządzać własnymi sprawami. Zazwyczaj pomaga mu w tym żona. W momencie odebrania wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi znajdował się w domu sam, gdyż żona przebywała w szpitalu. Skarżący był więc pozbawiony wszelkiej pomocy. Dopiero gdy żona wróciła ze szpitala zauważyła wezwanie do uzupełnienia podpisu pod skargą. W tym samym dniu Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu.
W załączeniu przesłał podpisany własnoręcznie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia podpisanej skargi oraz kserokopie kart leczenia szpitalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a." sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z treści wyżej przytoczonych uregulowań wynika, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
Natomiast, zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy.
W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że Skarżący składając przedmiotowy wniosek dochował terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Jak wynika bowiem z jego oświadczenia, o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi dowiedział się gdy jego żona wróciła z pobytu ze szpitala i zapoznała się z wezwaniem z Sądu. Skarżący nie wskazał natomiast konkretnej daty. W tych okolicznościach Sąd przyjął, za dzień, w którym Skarżący dowiedział się o uchybieniu terminowi, dzień doręczenia Skarżącemu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, w którym jako jego przyczynę wskazano nieuzupełnienie braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanej własnoręcznie kserokopii skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia wynika, że zostało ono odebrane w dniu 14 kwietnia 2014 r. przez Panią D. B.. Wniosek o przywrócenie terminu Skarżący nadał na Poczcie w dniu 22 kwietnia, a więc z dochowaniem 7-dniowego terminu przewidzianego dla tej czynności. Skarżący spełnił równocześnie warunek dokonania czynności, której termin został uchybiony, przesyłając podpisany własnoręcznie egzemplarz skargi.
W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu - Skarżący uprawdopodobnił również okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Skarżący uzasadniał, że przyczyną uchybienia terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi był jego zły stan zdrowia oraz podeszły wiek – [...] lat. Skarżący przeszedł [...] oraz [...]. Cierpi na [...], [...], [...], [...]. Na uprawdopodobnienie powyższych okoliczności Skarżący nadesłał kserokopie kart leczenia szpitalnego, potwierdzające powyższe okoliczności.
W rezultacie powyższych okoliczności Skarżący zmuszony jest we wszystkich codziennych sprawach korzystać z pomocy żony. W dniu doręczenia Skarżącemu wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi żona przebywała w szpitalu. Skarżący natomiast nie zauważył, że wezwanie Sądu dotyczyło nie tylko uiszczenia wpisu sądowego od skargi ale i uzupełnienia podpisu pod skargą.
W ocenie Sądu argumentację taką należy uznać za wiarygodną. Skoro bowiem Skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu uiścił wpis sądowy od skargi to brak reakcji na drugie wezwanie Sądu do uzupełnienia podpisu pod skargą, znajdujące się w tej samej przesyłce, można tłumaczyć niezauważeniem tego drugiego wezwania. W stanie zdrowia Skarżącego oraz okolicznościach sprawy Sąd stwierdza, że Skarżący uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nastąpiło nie z jego winy.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.