Uzasadnienie
Skarżący – K. I. pismem z dnia 13 stycznia 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 31 października 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Przy piśmie z dnia 16 lipca 2014 r. Minister Finansów nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie interpretację indywidualną, z dnia 16 lipca 2014 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.". W interpretacji z dnia 16 lipca 2014 r. Minister Finansów zmienił zaskarżoną interpretację z dnia 31 października 2013 r., i uwzględnił w całości ww. skargę Skarżącego. Interpretację wydaną w wyniku uwzględnienia skargi, doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 21 lipca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co też w niniejszej sprawie Minister Finansów uczynił, wydając w dniu 16 lipca 2014 r. interpretację zmieniającą interpretację z 31 października 2013 r. w ten sposób, że uznał stanowisko Skarżącego zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej za prawidłowe. Na skutek powyższego organ wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżoną interpretację indywidualną z dnia 31 października 2013 r.
Wydanie przez organ kolejnej interpretacji w trybie tzw. autokontroli, czyli uwzględniającej w całości skargę do Sądu, powoduje, że skarga ta traci pod względem merytorycznym swój byt.
W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i na podstawie przepisów art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. podlegało umorzeniu.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a