Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 9 września 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 589/14

Uzasadnienie

1. 1. Z przedstawionych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie akt sprawy wynika, że Y. Sp. z o.o. Spółka Komandytowo – Akcyjna (dalej: "Skarżąca", "Spółka") złożyła w dniu 31 stycznia 2013 r. w [...] Urzędzie Skarbowym W. deklarację dla podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012r. (VAT-7D) z wykazaną kwotą podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego w wysokości 11.600.546,00 zł. W dniu 25 stycznia 2013r. Y. Sp. z o.o. Spółka Komandytowo - Akcyjna dokonała wpłaty kwoty 5.100.546,00 zł tytułem podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012r.
2. 2. Upomnieniem z dnia [...] lutego 2013r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. (dalej: "NUS") wezwał Spółkę do uregulowania należności z tytułu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012r. w kwocie 6.500.000,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi od dnia 26 stycznia 2013 r.
3. 3. W dniu 27 lutego 2013r. NUS wystawił tytuł wykonawczy Nr [...] obejmujący należność z tytułu podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012 r. wraz z odsetkami za zwłokę naliczanymi od dnia 26 stycznia 2013r. Zawiadomieniem z dnia 5 marca 2013r. NUS dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego Skarżącej w [...]. Odpis tytułu wykonawczego oraz zawiadomienie o zajęciu doręczono Spółce w dniu 11 marca 2013r. Zawiadomieniem z dnia 3 września 2013r. NUS dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u dłużnika zajętej wierzytelności innego niż pracodawca organ rentowy lub bank w Spółce Y. sp z o.o.
4. 4. Pismem z dnia 12 września 2013r. spółka Y. sp z o.o. działając na podstawie art. 89 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm. – dalej jako "u.o.p.e.a.") w odpowiedzi na powyższe zawiadomienie o zajęciu oświadczyła, że nie uznaje zajętej wierzytelności zobowiązanego i odmawia przekazania organowi egzekucyjnemu z zajętej wierzytelności kwoty na pokrycie należności w łącznej kwocie 7.012.190,66 zł.
5. 5. W dniu 19 września 2013r. Spółka dokonała wpłaty w kwocie 6.202.898,00 zł tytułem VAT-7 IV kwartał 2012r. na rachunek bankowy [...] Urzędu Skarbowego W. Z wpłaty z dnia 19 września 2013 r. w kwocie 6.202.898,00 zł, przekazano kwotę 375.790,00 zł na koszty egzekucyjne.
6. 6. Postanowieniem z dnia [...] września 2013r. NUS zaliczył z wpłaty dokonanej w dniu 19 września 2013 r. w kwocie 6.202.898,00 zł, kwotę 5.827.108,00 zł na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012r., w tym kwotę 5.765.817,00 zł na należność główną i kwotę 61.291,00 zł na odsetki za zwłokę naliczone za okres od dnia 26 stycznia 2013 r. do dnia 19 września 2013 r. z zastosowaniem przerwy w ich naliczaniu za okres od dnia 1 lutego do dnia 19 sierpnia 2013r. W uzasadnieniu postanowienia organ pierwszej instancji przywołał treść art. 62 § 1 oraz art. 55 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej: "Ord. pod"). ponadto organ podatkowy poinformował, że po zaksięgowaniu wpłaty na należność główną i odsetki oraz koszty egzekucyjne na tytuł wykonawczy [...] z dnia 27 lutego 2013 r. w kwocie 375.790,00 zł pozostaje do uregulowania zaległość za IV kwartał 2012 r. w kwocie 371.828,20 zł wraz z odsetkami za zwłokę.
7. 7. Spółka w dniu 14 października 2013 r. złożyła zażalenie na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2013r. zarzucając naruszenie: art. 62 § 1 i § 4 ustawy Ord. pod. w zw. z art. 55 § 2 Ord pod poprzez zaliczenie wpłaty w kwocie 6.202.898,00 zł dokonanej w dniu 19 września 2013r. przez Spółkę nie tylko na należność główną na podatek od towarów i usług za IV kwartał 2012r. i odsetki od ww. należności, ale również na koszty egzekucyjne na tytuł wykonawczy Nr [...] z dnia 27 lutego 2013r. w kwocie 375.790,00 zł, czyli niezgodnie z dyspozycją przelewu Spółki oraz treścią art. 55 § 2 Ord. pod.; art. 217 § 1 pkt 5 i § 2 Ord. pod. w zw. z art. 210 § 4 i art. 219 Ord. pod. poprzez zawarcie w uzasadnieniu postanowienia rozstrzygnięcia w zakresie zaliczenia wpłaty dokonanej w dniu 19 września 2013r. przez Spółkę na poczet kosztów egzekucyjnych zamiast w sentencji postanowienia oraz sporządzenie przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. uzasadnienia postanowienia z naruszeniem dyspozycji art. 217 § 2 Ord. pod. w zw. z art. 210 § 4 i art. 219 Ord. pod. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i wydanie postanowienia o zaliczeniu wpłaty na zaległość podatkową zgodnie z dyspozycją Spółki przy uwzględnieniu zasady określonej w art. 55 § 2 Ord. pod. W uzasadnieniu Strona przywołała treść przepisu art. 62 § 1 i § 4 Ord. pod. w zw. z art. 55 § 2 Ord. pod. i wskazała, że pomimo dyspozycji na przelewie zaliczenia wpłaty, tj. "VAT-7 IV kwartał 2012r. NIP [...]" organ podatkowy zaliczył ww. wpłatę na należność główną (kwota 5.765.817,00 zł), odsetki (kwota 61.291,00 zł) oraz koszty egzekucyjne (kwota 375.790,00 zł). Spółka podniosła, że w dniu 19 września 2013r. dokonała dodatkowo wpłaty w kwocie 60.847.80 zł ze wskazaniem w tytule przelewu: "odsetki na dzień 16.09.2013r. NIP [...]" oraz w dniu 23 września 2013r. w kwocie 5.104,00 zł wskazując w tytule przelewu: "podatek VAT i odsetki na dzień 23.09.13". Ponadto Spółka wskazała, że w zaskarżonym postanowieniu rozstrzygnięcie w zakresie zaliczenia części wpłaty z dnia 19 września 2013r. na poczet kosztów egzekucyjnych znalazło się w uzasadnieniu postanowienia zamiast w jego sentencji, co - zdaniem Spółki - stanowi naruszenie art. 217 § 2 Ord. pod. w zw. z art. 210 § 4 i art. 219 Ord. pod.
8. 8. Po rozpatrzeniu ww. zażalenia, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej: "DIS") utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W.. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy przywołał treść art. 62 § 1 i § 4 w zw. z art. 55 § 2 Ord. pod. oraz art. 53 § 1 Ord pod. w zw. z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. 2005 r. Nr 165, poz. 1373, dalej: "rozporządzenie MF"). W ocenie DIS dokonanie przez organ I instancji zaliczenia z wpłaty dokonanej przez Spółkę w dniu 19 września 2013 r. w kwocie 6.202.898,00 zł kwoty 5.827.108,00 zł na poczet zaległości w podatku od towarów i usług w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012 r. było prawidłowe w świetle obowiązujących przepisów prawa. Odnosząc się do zarzutu Spółki braku podstaw do przekazania z wpłaty w kwocie 6.202.89878,00 zł, kwoty 375.790,00 zł na poczet zajęcia egzekucyjnego, organ odwoławczy stwierdził, że dotyczy on prowadzonego przez NUS w stosunku do Spółki postępowania egzekucyjnego i nie stanowi przedmiotu niniejszego postępowania. Przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest bowiem jedynie zaliczenie z wpłaty z dnia 19 września 2013r. w kwocie 6.202.898,00 zł, kwoty 5.827.108,00 zł na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012r. oraz odsetek za zwłokę. Zarzuty dotyczące prawidłowości prowadzonego postępowania egzekucyjnego nie mogą zatem być rozpatrzone w niniejszym postępowaniu lecz w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zdaniem DIS również zarzut naruszenia przepisu art. 217 § 2 Ord. pod. w zw. z art. 210 § 4 i art. 219 Ord. pod., nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie organu odwoławczego zaskarżone postanowienie zawiera pełne uzasadnienie prawne i faktyczne. Organ podatkowy powołał prawidłową podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia (art. 62 § 4 Ord. pod.), wskazał zaległość, na poczet której zaliczono wpłatę dokonaną przez Spółkę w dniu 19 września 2013r., w tym kwotę należności głównej i kwotę odsetek za zwłokę (art. 55 § 2 Ord. pod.) wskazując okres, za jaki zostały naliczone odsetki ze wskazaniem ich stawek oraz okres wyłączony z naliczania odsetek (§ 10 pkt 2 rozporządzenia MF). Odnosząc się do zarzutu, że rozstrzygnięcie w kwestii zaliczenia z wpłaty z dnia 19 września 2013r. w kwocie 6.202.898,00 zł, kwoty 375.790,00 zł na poczet kosztów egzekucyjnych zostało umieszczone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia a nie w jego sentencji DIS wskazał, że przedmiotem postanowienia o zaliczeniu, o którym stanowi art. 62 § 4 Ord. pod., jest zaliczenie wpłaty na poczet zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę. Z powyższego wynika, że przepis art. 62 § 4 Ord. pod. jak również inne przepisy cytowanej ustawy nie dają podstawy do wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty na poczet kosztów egzekucyjnych. Kwestie te bowiem są uregulowane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Natomiast zawarte w zaskarżonym postanowieniu stwierdzenie, że kwotę 375.790,00 zł przekazano na koszty egzekucyjne stanowi jedynie informację, że część wpłaty z dnia 19 września 2013r. w kwocie 6.202.898,00 zł przekazano na ww. cel. W ocenie DIS umieszczenie ww. informacji w uzasadnieniu postanowienia jest prawidłowe w świetle art. 217 w zw. z art. 210 § 4 i art. 219 Ord. pod.
9. 9. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego go postanowienia NUS, oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 62 § 1 i § 4 w zw. z art. 55 § 2 Ord. pod. poprzez błędne przyjęcie przez DIS, iż w niniejszej sprawie NUS prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa dokonał zaliczenia wpłaty z dnia 19 września 2013r. w kwocie 6.202.898,00 zł na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012r., odsetek od ww. należności oraz na koszty egzekucyjne na tytuł wykonawczy Nr [...] z dnia 27 lutego 2013r. w kwocie 375.790,00 zł, podczas gdy zgodnie z dyspozycją przelewu Skarżąca oraz z treścią art. 55 § 2 Ord. pod. NUS nie był uprawniony do przekazania kwoty 375.790,00 zł na poczet kosztów egzekucyjnych; art. 121 § 1 w zw. z art. 122 Ord. pod. poprzez błędne przyjęcie przez DIS, że w niniejszej sprawie NUS nie naruszył art. 217 § 1 pkt 5 i § 2 Ord. pod. w zw. z art. 210 § 4 i art. 219 Ord. pod. zawierając w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] września 2013r. Nr [...] rozstrzygnięcie w zakresie zaliczenia wpłaty dokonanej w dniu 19 września 2013r. przez Skarżącą na poczet kosztów egzekucyjnych zamiast w sentencji przedmiotowego postanowienia oraz, że uzasadnienie postanowienia, które zostało wydane przez NUS spełniało standardy określone przepisami ustawy Ordynacja podatkowa, jak również poprzez nieuprawnione przyjęcie, że zamieszczenie rozstrzygnięcia w zakresie kwoty 375.790,00 zł w uzasadnieniu postanowienia miało wyłącznie charakter informacyjny oraz, że kwestia zaksięgowania przez NUS 375.790,00 zł na poczet kosztów egzekucyjnych nie może być przedmiotem niniejszego postępowania. W uzasadnieniu skargi Skarżąca stwierdziła, że skoro w tytule przelewu kwoty 6.202.898,00 zł wskazano sposób zaliczenia wpłaty, tj. "VAT-7 IV kwartał 2012 R NIP [...]", to NUS nie był uprawniony do zaksięgowania kwoty 375.790,00 zł na poczet kosztów egzekucyjnych. Skarżąca powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2008 r., I SA/BD 6/08 wskazała, że dyspozycja co do tego, na poczet jakiego zobowiązania dokonuje wpłaty wiąże organ, z uwzględnieniem ograniczenia wynikającego z art. 55 § 2 Ord. pod., a zasadą jest, że o przeznaczeniu wpłaconej kwoty decyduje podatnik. W ocenie Skarżącej za chybione oraz niezgodne z prawem należy uznać stanowisko organu odwoławczego, zgodnie z którym zaliczenie przez NUS wpłaty dokonanej na poczet zaległości podatkowej, w tym zaksięgowanie kwoty 375.790,00 zł na poczet kosztów egzekucyjnych było prawidłowe w świetle art. 62 § 4 Ord. pod. W dalszej części uzasadnienia Skarżąca wskazała, że DIS naruszył art. 121 § 1 w zw. z art. 122 Ord. pod. poprzez lakoniczne i nie poparte żadną argumentacją twierdzenie, że zamieszczenie przez NUS w uzasadnieniu postanowienia rozstrzygnięcia w zakresie kwoty 375.790,00 zł miało jedynie charakter informacyjny i, że kwestia zaksięgowania tej kwoty na poczet kosztów egzekucyjnych nie może być przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia. Skarżąca zarzuciła również, że organ odwoławczy w sposób nieuprawniony stwierdził, że kwestia zaksięgowania kwoty 375.790,00 zł na poczet kosztów egzekucyjnych nie może być rozpatrywana w niniejszym postępowaniu, lecz w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, albowiem - zdaniem Skarżącej - przedmiot tego postępowania wyznacza przede wszystkim treść postanowienia NUS z dnia [...] września 2013r. wydanego w sprawie zaliczenia całej wpłaty dokonanej przez Skarżącą w dniu 19 września 2013r. Skarżąca zarzuciła także uchylenie się organu od obowiązku wnikliwego zbadania stanu faktycznego i oceny działań NUS w zakresie legalności i zgodności z przepisami prawa przedmiotowych działań.
10. 10. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

skarga zasługiwała na uwzględnienie.

11. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana "p.p.s.a.") sprawowana jest na mocy kryterium zgodności z prawem. Oznacza to, że by wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny – w tym postanowienie kończące postępowanie - konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Skarga analizowana według ww. kryteriów zasługiwała na uwzględnienie.

12. Z akt przedmiotowej sprawy wynikało (vide karty akt administracyjnych Nr 13 załączniki), że Skarżąca w dniu 29 września 2013 r. przekazała na rachunek [...] Urzędu Skarbowego w W. należności wyraźnie zaznaczając, że kwota 6.202.898 zł ma zostać przeznaczona na spłatę zaległości z tytułu zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2012 r., a kwota 60.847,80 zł ma zostać przeznaczona na odsetki od powyższej zaległości podatkowej. W ocenie Sądu opisy przedmiotowych przelewów jasno wskazywały sposób rozdysponowania przekazanych przez Skarżącą środków finansowych.

13. Stosownie do generalnej zasady określonej w art. 62 § 1 ustawy Ord. pod., w przypadku, gdy na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty. Natomiast na mocy postanowień art. 62 § 4 ustawy do wpłat zaliczanych na poczet zaległości podatkowej stosuje się art. 55 § 2 cyt. ustawy. Zatem, jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę (art. 55 § 2 ustawy Ord. pod.). Podkreślenia wymaga, iż art. 62 § 4 ustawy odsyła do stosowania regulacji art. 55 § 2 wprost, a nie w sposób odpowiedni, co wyklucza możliwość modyfikacji treści normy prawnej zawartej w tym ostatnim przepisie. Z zestawienia zakresów regulacji przepisu art. 62 § 4 i art. 62 § 1 ustawy Ord. pod. wynika, że w razie wpłaty na poczet zaległości podatkowej, dyspozycja podatnika wiąże organ podatkowy, jednakże z uwzględnieniem ograniczenia przewidzianego w art. 55 § 2 Ordynacji, a zatem nie dotyczy odsetek od zaległości z tytułu tego samego zobowiązania podatkowego. Odsetki od zaległości podatkowej nie są samodzielnym, oderwanym od zaległości podatkowej, świadczeniem. Mają one charakter akcesoryjny w stosunku do należności głównej - zaległości podatkowej. Biorąc pod uwagę kontekst wynikający z treści art. 55 § 2 ustawy Ord. pod., kwotę główną zaległości oraz odsetki za zwłokę od tej zaległości należy rozpatrywać łącznie, jako odnoszące się do tego samego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 62 § 1 cyt. ustawy. Dyspozycja podatnika (art. 62 § 1 in fine ustawy Ord. pod.) o zarachowaniu wpłaty na poczet zobowiązania podatkowego musi zostać przez organ podatkowy uwzględniona, przy czym organ jest związany sposobem rozliczenia wskazanym w art. 55 § 2 ustawy Ord. pod. Również w piśmiennictwie zauważa się, że zarówno zobowiązany do zapłacenia zaległości wraz z odsetkami, jak i organ podatkowy nie mogą zmieniać "proporcji" określonych w tym przepisie. W szczególności nie jest możliwe zaliczenie dokonanej przez podatnika wpłaty jedynie na poczet zaległości głównej albo też na poczet odsetek (C. Kosikowski (w:) R. Dowgier, L. Etel, C. Kosikowski, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnarowicz: Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX 2011, komentarz do art. 55 § 2).

14. W ocenie Sądu zgodzić się w rozpoznawanej sprawie należało ze stanowiskiem Skarżącej, iż dyspozycja podatnika co do tego na poczet jakiego zobowiązania dokonuje wpłaty wiąże organ z uwzględnieniem ograniczenia wynikającego z art. 55 § 2 ustawy Ord. pod. Także podzielić należy tezy przyjęte w orzecznictwie sądowym, że zasadą jest że o przeznaczeniu wpłaconej kwoty decyduje podatnik. Zważywszy powyższe potwierdzić należało, że organ podatkowy zaliczając wpłatę Spółki wbrew jej dyspozycji naruszył przepisy Ord. pod. W ocenie Sądu dokonanie przez organ zaksięgowania części wpłaty na koszty egzekucyjne powstałe w wyniku postępowania egzekucyjnego było nieuprawnione.

15. Wskazać także należy, że wskazane powyżej przepisy ordynacji podatkowej umożliwiające dokonanie wyboru przeznaczenia dobrowolnej wpłaty na rzecz zaległości i odsetek korespondują z przepisem art. 64 § 8 u.o.p.e.a. zgodnie z którym zapłata egzekwowanej należności po dokonaniu czynności egzekucyjnych nie zwalnia od obowiązku uiszczenia opłaty manipulacyjnej oraz opłat za czynności egzekucyjne i wydatków egzekucyjnych. Wykładnia powyższego przepisu wskazuje na to, że koszty egzekucyjne mogą być dochodzone odrębnie nawet po dokonaniu zapłaty zaległego podatku wraz z odsetkami. Taka sytuacja wystąpi w przedmiotowej sprawie. Na podkreślenie zasługuje bowiem to, że koszty egzekucyjne zostały objęte tytułem egzekucyjnym wystawionym wobec Skarżącej w dniu 27 lutego 2013 r.

16. Sąd uznał, że w przypadku gdy organ podatkowy otrzymał wniosek podatnika co do zadysponowania wpłaconą kwotą na wyraźnie wskazaną zaległość podatkową wraz z odsetkami przy jednoczesnym istnieniu obowiązku uiszczenia kosztów egzekucyjnych to organ był związany tą dyspozycją stosowanie do treści art. 62 § 1 ustawy Ord. pod. W związku z czym zaliczenie z urzędu części wpłaconej kwoty na poczet poniesionych za zajęcie konta bankowego kosztów egzekucyjnych w kwocie 375.790,00 zł doprowadziło do naruszenia powołanego powyżej przepisu.

17. W tym stanie rzeczy Sąd uznając powyższe naruszenia za istotne dla wyniku sprawy na podstawie - uznając skargę za uzasadnioną, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonalności zaskarżonego postanowienia uzasadnia art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w oparciu o przepis art. 200 i art. 205 § 2 i 4 oraz art. 209 p.p.s.a., zasądzając od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 357 złotych, obejmującą wpis stały w kwocie 100 złotych, opłatę skarbową w wysokości 17 złotych oraz wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 240 złotych.