Uzasadnienie
M. P. (dalej: Skarżący) prowadził działalność gospodarczą będąc podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług. W związku z trudnościami finansowymi i niemożnością uregulowania wszystkich należności podatkowych, Skarżący wnioskiem z dnia [...] listopada 2002r. zwrócił się do [...] Urzędu Skarbowego W. (dalej: [...]US), o restrukturyzację zaległości podatkowych.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2002r. [...] Urząd Skarbowy, uznając wniosek za zasadny, określił warunki restrukturyzacji przedmiotowego zadłużenia. Jednakże z uwagi na niedotrzymanie warunków restrukturyzacji, Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego, decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. umorzył postępowanie restrukturyzacyjne.
Skarżący wniósł odwołanie, w wyniku, którego Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] września 2004r. uchylił decyzję umarzającą postępowanie restrukturyzacyjne i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
W związku z powyższym Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] października 2004r. zawiesił postępowania w sprawie restrukturyzacji z uwagi na wymóg postępowania notyfikacyjnego przed Komisja Europejską.
Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie, w wyniku, którego Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W ocenie Dyrektora IS w przedmiotowej sprawie brak było podstaw prawnych do zawieszenia postępowania restrukturyzacyjnego.
Uzasadniając swoje stanowisko Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że przedsiębiorca ubiegający się o restrukturyzację winien uzyskać opinię Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta, o czym organ I-ej instancji winien był Skarżącego pouczyć. Wskazał także na zmianę przepisów w przedmiocie udzielania pomocy przedsiębiorcom w związku z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej.
Skarżący nie zgodził się z wydaną decyzją i pismem z dnia [...] stycznia 2005r. na w/w postanowienie złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W swojej skardze zaznaczył, że nie zgadza się z uzasadnieniem przedmiotowego postanowienia i wniósł o uchylenie tego uzasadnienia jako niezgodnego z prawem jak i stanem faktycznym sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z przyczyn innych niż wskazane przez Skarżącego.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269).
Zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji brany jest pod uwagę stan prawny, który miał zastosowanie w chwili wydawania tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. zostało wydane na podstawie art. 233 § 2 w zw. z art.239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm.), dalej or.pod.
Zgodnie z brzmieniem tego przepisu organ odwoławczy może uchylić decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Przepis ten stosuje się zgodnie z art. 239 or. pod., do rozstrzygnięć zapadających na skutek wniesienia środka odwoławczego w postaci zażalenia.
Sentencja zaskarżonego postanowienia nie nasuwa wątpliwości. Jest oczywiste, że organ wydał orzeczenie o charakterze kasacyjnym nakazujące ponowne rozpatrzenie sprawy. Tymczasem z treści uzasadnienia wynika, że orzeczenie to nie powinno mieć takiego charakteru.
Dyrektor Izby Skarbowej wskazał w uzasadnieniu, że z dniem 1 maja 2004 r. nastąpiła zasadnicza zmiana procedur udzielania pomocy publicznej dla przedsiębiorców w Polsce. W przypadku, gdy proces restrukturyzacji nie został zakończony decyzją do dnia [...] kwietnia 2004 r. należy uwzględniać obowiązujące w tym zakresie przepisy Wspólnot Europejskich, z których wynika obowiązek zgłoszenia przez Państwo członkowskie każdego zamiaru udzielenia pomocy, zaś udzielenie tej pomocy może nastąpić dopiero po uzyskaniu pozytywnej decyzji organu nadzorującego pomoc publiczną, jakim jest Komisja Europejska. Procedurę udzielania pomocy publicznej rozpoczyna podmiot ubiegający się o taką pomoc.
W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej z akt sprawy nie wynikało, by Skarżący o taką pomoc wystąpił, a zatem nie było także podstaw do przeprowadzenia postępowania notyfikacyjnego przed Komisją Europejską. W ocenie organu II-ej instancji w tym stanie faktycznym Naczelnik Urzędu Skarbowego W. bezzasadnie postanowił zawiesić przedmiotowe postępowanie.
Podnieść należy, że treść sentencja decyzji prowadzi do wniosku, że organ I-ej instancji winien rozpatrzyć sprawę raz jeszcze. Organ odwoławczy nie wskazał jednak w jakim kierunku ma być prowadzone dalsze postępowanie w przedmiocie zawieszenia postępowania i jakie dowody lub okoliczności organ I-ej instancji winien zbadać.
W ocenie Sądu przy stanie faktycznym, jaki zaistniał w tej sprawie, prowadzącym do konkluzji, że "w sprawie brak było podstaw do zawieszenia postępowania" rozstrzygnięcie winno mieć charakter reformatoryjny, zgodny z treścią art. 233§ 1 pkt 2 lit a.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że organ II-ej instancji wydając zaskarżone postanowienie wydał rozstrzygnięcie sprzeczne wewnętrznie, albowiem treść rozstrzygnięcia nie korelowała z treścią uzasadnienia, a wątpliwości jakie nasuwały się przy jego ocenie nie można było usunąć w drodze wykładni. W ocenie Sądu tym samym doszło w sprawie do naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. c. p.p.s.a. O kosztach postępowania orzekł stosownie do art. 200 p.p.s.a.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien wydać rozstrzygnięcie, którego uzasadnienie będzie korespondowało z jego treścią.
W nawiązaniu do zarzutów skargi Sąd wskazuje, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Granice tej sprawy zakreśla przedmiot postępowania, jakim jest zawieszenie postępowania w przedmiocie postępowania restrukturyzacyjnego.
Sąd w tym postępowaniu (dotyczącym zawieszenia) nie może wypowiedzieć się w przedmiocie postępowania restrukturyzacyjnego, a w szczególności nie może wskazać jaki tryb aktualnie w postępowaniu tym obwiązuje.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.