Uzasadnienie
A. S., dalej jako Skarżący wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do jego wniesienia. Wraz ze skargą Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w dniu 23 czerwca 2015 roku otrzymał przesyłką pocztowa trzy postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji podatkowych. Były to postanowienia o sygnaturach:
- • [...] dotyczące decyzji o odpowiedzialności Skarżącego z tytułu niezapłaconego podatku PIT za styczeń 2012;
- • [...] dotyczące decyzji o odpowiedzialności Skarżącego z tytułu niezapłaconego podatku PIT za styczeń - sierpień 2012;
- • [...] dotyczące decyzji o odpowiedzialności Skarżącego z tytułu niezapłaconego podatku VAT za kwiecień - sierpień 2012
Skarżący ma ograniczony dostęp do wsparcia prawnego, gdyż jest bezrobotny od marca 2015 r. i pozostaje na utrzymaniu jego matki. W przygotowaniu listów i odpowiedzi pomaga mu czasami znajoma której " płaci ile może" matka Skarżącego.
Skarżący od 14-ego maja chodzi regularnie do [...]. Bardzo często chodził w tym okresie też do lekarzy i przechodził rehabilitację, gdyż w czasie podroży w kwietniu w Anglii uszkodził rękę.
Skarżący w celu uzyskania pomocy kontaktował się z Rzecznikiem Praw Obywatelskich, Ministerstwem Finansów (Departament Podatkowy) Ministerstwem Sprawiedliwości (Departament Skargowy) [...] Urzędem Skarbowym, [...] oddziałem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
W międzyczasie w Sądzie w Anglii Skarżący miał 2 sprawy w sądzie "Family Court Sitting at G." prowadzone przez sędziego "D. B." [...] czerwca i [...] lipca 2015 roku.
Skarżący podkreślił, iż przez cały czas zajmuje się swoimi sprawami. Stara się bronić, składa pisma i pilnuje terminów. Zaznaczył, iż 20 lipca, czyli 3 dni przed terminem, osobiście oddał E. G. z Izby Skarbowej skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. Ww. potwierdziła, iż "dobrze zrobił", gdyż Skarżący dał jej "sporo papierów" i 3 kopie. Skarżący nie wziął ze sobą całych kopert na spotkanie bo myślał, że będzie mógł z kimś skontaktować się, czy porozmawiać kto go ukierunkuje. Skarżącemu wydawało się, że E. G. zrobiła wszystko żeby mu pomóc i dlatego był przekonany, że złożył skargi na wszystkie trzy wymienione postanowienia.
Skarżący podniósł, iż wyłącznie z powodu jego niedostatecznej znajomości języka polskiego nie zrozumiał pouczenia zawartego w ww. postanowieniach, błędnie sądził, ze złożona przez niego w lipcu 2015 r. skarga dotyczy wszystkich trzech spraw, które otrzymał razem, gdyż były one wszystkie w jednym kopercie zaś Skarżący wskazał numer z pierwszej ze spraw w kopercie. O uchybieniu terminowi Skarżący dowiedział się w dniu 27 listopada 2015 r. kiedy to dostał zawiadomienie o rozprawie w WSA i po rozmowie z pracownikiem Izby Skarbowej zrozumiał, że ta rozprawa dotyczy tylko jednego z trzech postanowień Izby Skarbowej. Do czasu tej rozmowy Skarżący był pewny, że jego skarga dotyczy wszystkich trzech postawień.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.).
Zaznaczyć trzeba, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97).
Zdaniem Sądu w stanie faktycznym niniejszej sprawy Skarżący nie wykazał, że złożenie skargi na zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z uchybieniem 30 dniowego terminu na jej wniesienie nie było spowodowane jego zawinionym zachowaniem.
W ocenie Sądu, uchybionego terminu nie usprawiedliwia fakt, iż Skarżący jest obcokrajowcem i - jak twierdzi - niedostatecznie zna język polski. Okoliczność ta winna skłonić go do skorzystania z pomocy tłumacza lub profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Tymczasem Skarżący, sam wniósł skargę, która sformułowana jest w języku polskim, osobiście odbierał kierowaną do niego korespondencję w postępowaniu administracyjnym. Zdaniem Sądu, Skarżący mając świadomość niedostatecznej nieznajomości języka polskiego już na etapie odbioru kierowanej do niego korespondencji w postępowaniu przed organami administracyjnymi przed złożeniem skargi do WSA winien dochować należytej staranności w celu zapewnienia sobie pomocy przy prowadzeniu jego spraw w postępowaniu administracyjnym jak i sądowym.
Sąd zauważa, iż Skarżący pomimo, iż jak utrzymuje jest bezrobotny i pozostaje na utrzymaniu jego matki to w przygotowaniu listów i odpowiedzi pomaga mu czasami znajoma której " płaci ile może" matka Skarżącego. Należy również wskazać, iż Skarżący złożył w ustawowym terminie skargę na jedno z trzech postanowień Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. (w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2301/15) przesłanych w jednej korespondencji zawierającej zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie. Trudno przyjąć, iż w takich okolicznościach sytuacja materialna Skarżącego miała wpływ na uchybienie terminu do złożenia skargi w niniejszej sprawie. Zwłaszcza, że wszystkie trzy postanowienia przesłane Skarżącemu w jednej korespondencji dotyczyły identycznego stanu faktycznego. Skoro Skarżący był w stanie zapoznać się z treścią zaskarżonego postanowienia i pouczeniem o środkach zaskarżenia w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2301/15 to nic nie stało na przeszkodzie by również zapoznał się z treścią pozostałych postanowień i ich pouczeniami przesłanych w jednej korespondencji z zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem.
Skarżący winien był starannie sprawdzać jakiego rodzaju pisma były zawarte w kopercie – przesyłce adresowanej do Skarżącego zawierającej postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W., w tym zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie. Elementarnym obowiązkiem Skarżącego było zapoznanie się już w dniu odbioru przesyłki ze wszystkimi postanowieniami Dyrektora Izby Skarbowej zawartymi w kopercie.
W ocenie Sądu również brak właściwej pomocy ze strony pracownika Izby Skarbowej nie stanowi przesłanki uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu. Sąd nie deprecjonuje w tym miejscu pomocy osób trzecich, choć na marginesie wskazać należy, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich upoważnionych przez stronę do dokonania określonej czynności (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148). Za działania i zaniechania tych osób w zakresie powierzonych im czynności procesowych odpowiedzialność ponosi strona (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt I FZ 445/10, LEX nr 741029).
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone przez Skarżącego postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o trybie i terminie złożenia skargi do WSA. Wskazano w nim w sposób jednoznaczny, że skarga powinna być wniesiona w terminie 30 dni od dnia doręczenia zaskarżonego postanowienia. Sąd stwierdza, iż powoływane przez Skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na względzie, Sąd podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.