Uzasadnienie
Sąd, zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej zwanej: "P.p.s.a."), może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może orzec na posiedzeniu niejawnym.
Sprostowanie orzeczenia sądowego ma na celu naprawienie takiej jego wadliwości, która powoduje, że otrzymało ono brzmienie inne niż sąd zamierzał mu nadać, przy czym sprostowanie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia.
Przedmiotem sprostowania mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty czyli niebudzący wątpliwości.
Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 roku, II CKN 817/97, OSNC 1999/1/16). Błąd pisarski jest oczywistą omyłką, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu, przekręceniu jakiejś nazwy lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por. postanowienie NSA z 5 maja 2010 r., I OZ 734/10). Pojęcie "innych oczywistych omyłek" ma szerszy zakres i jest trudniejsze do zdefiniowania. Można tylko przyjąć, że inne oczywiste omyłki są swym charakterem zbliżone do niedokładności, błędu pisarskiego lub błędu rachunkowego. Dlatego każdy tego rodzaju wypadek musi podlegać indywidualnej ocenie Sądu po rozważeniu wszystkich okoliczności konkretnej sprawy.
W drodze sprostowania orzeczenie nie może być zmienione co do istoty sprawy, prostowaniu podlegają jedynie błędy w samej treści orzeczenia, a nie błędy w orzekaniu.
W rozpoznawanej sprawie, w uzasadnieniu wyroku z 24 października 2014 r. w miejscach wskazanych w sentencji postanowienia wystąpiły omyłki w zakresie oznaczenia strony skarżącej oraz zaskarżonego aktu w sprawie. Biorąc pod uwagę treść zdań, w których one wystąpiły oraz okoliczności faktyczne sprawy, oczywistość stwierdzonych omyłek nie budzi wątpliwości.
Sąd, w związku z powyższym uznał, że błędne oznaczenie strony skarżącej oraz zaskarżonego do Sądu aktu należy zakwalifikować jako inną oczywistą omyłkę wymagającą sprostowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.