Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania [...] Prywatnego Zarządu Nieruchomości sp. z o.o z siedzibą w W. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta P.L. Nr [...] z dnia [...] października 2003r., w przedmiocie określenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2003r. w kwocie [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji SKO powołało się na treść przepisu art. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r.o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002r. Nr 9 poz.84), w myśl którego opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części, budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 3 ust.1 w/w. ustawy podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne w tym spółki nie posiadające osobowości prawnej, będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych. Organ odwoławczy podniósł także, iż zgodnie z treścią art. 6 ust.9 powołanej wyżej ustawy osoby prawne zobowiązane są składać organowi podatkowemu w terminie do 15 stycznia deklaracje na podatek od nieruchomości za dany rok podatkowy oraz wpłacać bez wezwania obliczony w deklaracji podatek od nieruchomości. Z zebranego w sprawie materiału wynikało, iż strona będąc właścicielem nieruchomości położonej P.L. przy ul. B. oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka [...] z obrębu [...] tego obowiązku nie dopełniła, stąd organ I instancji zgodnie przepisami prawa określił stronie zaległość w podatku od nieruchomości za 2003r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca spółka zarzuciła zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisu art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm.), zwanej dalej "ord. pod" oraz art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie " u.p.p.s.a.", w odniesieniu do orzeczenia WSA z dnia 7 stycznia 2004r. Strona wniosła o uchylenie decyzji obu instancji w całości i zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż skarżący formułując zarzuty ograniczył się jedynie do wskazania przepisów, które w jego ocenie zostały naruszone, nie określił natomiast na czym to naruszenie miałoby polegać. SKO wskazało również na bezzasadność zarzutu naruszenia art. 153 u.p.p.s.a., z uwagi na fakt, iż przedmiotowa sprawa nie była jeszcze przedmiotem rozpoznania przed sądem administracyjnym.
W dniu [...] grudnia 2004r, skarżący złożył w WSA pismo procesowe wraz z załącznikami. Do pisma załączył między innymi odpis wyroku WSA z dnia 7 stycznia 2004r., który zapadł w sprawie określenia zaległości w podatku od nieruchomości położonej w P.L. nr ewid. [...] z obrębu [...] za rok 2001r. W uzasadnieniu powołanego wyroku Sąd ustalił, iż równolegle do postępowania podatkowego toczyło się postępowanie dotyczące zmiany w ewidencji gruntów i budynków miasta P.L. obręb [...] odnośnie działki nr ewid. [...]. Sąd stwierdził naruszenie przepisu art. 201 § 1 pkt 2 ord. pod. w zw. z art. 21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne i uchylił zaskarżoną decyzję. Do pisma procesowego z dnia [...] grudnia 2004r., skarżący załączył między innymi także odpowiedź Starosty Powiatu G. z dnia [...] grudnia 2004r, z której wynikało, iż postępowanie w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków miasta P.L. obręb [...] odnośnie działki nr [...] nie zostało zakończone – odwołanie J.M.
Prezesa [...] Prywatnego Zarządu Nieruchomości sp. z o.o. wraz z aktami zostało przesłane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjno-Kartograficznego w W. W piśmie z dnia [...] grudnia 2004r. skarżący podniósł, iż: "(...) gdyby SKO dysponowało tym materiałem, to nie wydałoby decyzji podtrzymującej(...)". Z akt sprawy wynika, iż odpis pisma strony z dnia [...] grudnia 2004r. wraz załącznikami został przekazany za pomocą telefaksu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w dniu [...]grudnia 2004r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 §1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do §2 powołanego przepisu, kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czynią to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Z kolei przepisy art.145 § 1 pkt 1 c u.p.p.s.a., stanowią, iż Sąd uchyla zaskarżoną decyzję w wypadku stwierdzenia takiego naruszenia przepisów o postępowaniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd stwierdził, iż orzekające w sprawie organy, w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, naruszyły art. 201 § 1 pkt 2 ord. pod. zw. z art. 21 ust.1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego.
W rozpoznawanej sprawie Sąd ustalił, mając na względzie dodatkowy materiał dowodowy załączony do pisma procesowego strony z dnia [...] grudnia 2004r., który dopuścił jako dowody na podstawie przepisu art. 106§ 3 u.p.p.s.a., iż w sprawie równolegle do postępowania podatkowego toczyło się i toczy postępowanie dotyczące zmiany w ewidencji gruntów i budynków miasta P.L. obręb nr [...] odnośnie działki nr [...]. Jak wynikało z załączonego przez stronę materiału dowodowego, w takim stanie faktycznym i prawnym toczyło się przed organami postępowanie w przedmiocie określenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości położonej w P.L. przy ul. B., działka nr ew. [...] obręb [...] za 2001r. W sprawie wydany został przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrok uchylający zaskarżoną decyzję SKO z dnia [...] października 2002r. Nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2001r, z uwagi na naruszenie przepisu art. 201 § 1 pkt 2 ord. pod. w zw. z art. 21 ust.1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego.
Sąd w uzasadnieniu stwierdził, iż ostateczne rozstrzygniecie kwestii związanych z prawidłowym zamieszczeniem danych w ewidencji stanowiło w świetle art. 201 § 1 pkt 2 ord. pod. zagadnienie wstępne w postępowaniu podatkowym
Pogląd ten Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podzielił. Ostateczne rozstrzygniecie kwestii związanych z prawidłowym zamieszczeniem danych z ewidencji stanowiło w świetle art. 201 § 1 pkt 2 ord. pod. zagadnienie wstępne w postępowaniu podatkowym Ustawodawca używając w przepisie art. 201 § 1 pkt 2 ord. pod. sformułowania: "organ podatkowy zawiesza postępowanie" wyraźnie nakazywał organowi podatkowemu zawieszenie toczącego się postępowania w wypadku wystąpienia jednej z przesłanek w nim wymienionych. Zgodnie z art. 21 Prawa geodezyjnego i kartograficznego podstawę m.in. wymiaru podatków stanowiły dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków i jeśli dane te budziły wątpliwości, czego dowodem jest wszczęcie postępowania administracyjnego w celu ich zmiany, to do czasu ostatecznego zakończenia tego postępowania przedwczesne była wydawanie podatkowych decyzji wymiarowych.
Mając powyższe na uwadze, organ powinien w niniejszej sprawie ustalić, czy postępowanie dotyczące zmiany w ewidencji gruntów zostało już zakończone. Jeżeli tak, to winien określić wysokość ciążącego na stronie zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2003. Jak wynika z załączonego przez stronę materiału dowodowego (vide pismo Starosty Powiatu G. z dnia [...] grudnia 2004r), postępowanie to nie zostało jeszcze zakończone, w związku z czym postępowanie podatkowe należało zawiesić na mocy art. 201 § 1 pkt 2 ord. pod. w zw. z art. 21 ust.1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego.
Sąd nie podzielił natomiast zarzutu naruszenia art. 187 § 1 ord. pod. Powoływany wyrok WSA z dnia 7 stycznia 2004r. nie stanowił w rozpatrywanej sprawie dowodu. Wyrok jest poglądem Sądu wyrażonym w danej sprawie. Podkreślić należy, iż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu są dla organu i sądu wiążące tylko w tej konkretnej sprawie, w której to orzeczenia zapadło. Z tego względu za bezzasadny należy również uznać podniesiony w skardze zarzut naruszenia przepisu art. 153 u.p.p.s.a. Użyty w tym przepisie zwrot normatywny " w sprawie" wskazuje na tożsamość przedmiotu oceny prawnej określonego orzeczenia sądowego oraz przedmiotu skargi sądowej, która dotyczy szeroko rozumianej sprawy administracyjnej pozostającej w zakresie właściwości organów administracji publicznej. Równocześnie należy podkreślić, iż sformułowana w art. 153 u.p.p.s.a. zasada myśl której " ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd" oznacza, iż także w przyszłości, ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten Sąd, będzie on nadal związany ocena prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone, w prawem określonym trybie i oczywiście o ile nie uległy zmianie przepisy prawne stanowiące podstawę oceny w danej sprawie.
Orzekający w niniejszej sprawie skład sędziowski - nie będąc związany oceną prawną wyroku WSA z dnia 1 stycznia 2004r.,- podzielił jednak w całości wyrażone w uzasadnieniu tego wyroku stanowisko.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżącej od Samorządowego Kolegium Odwoławczego Sąd orzekł na podstawie art. 200 u.p.p.s.a.