Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego Skarżący R. B. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, że jest na rencie chorobowej wynoszącej 840 zł. Leczy się [...] i [...]. Skarżący zamieszkuje wraz z żoną i dwójką dzieci. Poza udziałem w domu nie posiada innego majątku.
Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący wyjaśnił, że jego żona opiekuje się nim, dlatego nie pracuje. Skarżący nie posiada konta bankowego, gdyż nie stać go na ponoszenie opłaty za jego prowadzenie. Rocznie jest to kwota ok. 60 zł, do której dochodzą jeszcze koszty dojazdu do bankomatów. Zajmowane mieszkanie stanowi spadek po rodzicach i jest obecnie własnością Skarżącego i jego brata. Skarżący podkreślił, że gdyby nie pomoc rodziny nie stać by go było na życie. Przedstawił zeznanie podatkowe, potwierdzenia wypłat renty, dokumenty obrazujące wydatki.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Owo wykazanie polegać będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że poniesienie kosztów postępowania nie jest możliwe.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Źródłem utrzymania Skarżącego jest renta chorobowa w wysokości 842 zł. Dochód ten w całości przeznaczany jest na utrzymanie czteroosobowej rodziny. Z powyższego wynika, że środki, którymi Skarżący dysponuje są ograniczone i pozwalają na zaspokojenie tylko niezbędnych potrzeb życiowych. Tym samym uznać należało, iż Skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych (tych już wymagalnych w postaci wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz potencjalnych innych – wykraczających poza ten wpis – takich jak koszt opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem w wysokości 100 zł czy koszt wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł).
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.