Uzasadnienie
Skarżąca – S. sp. o.o. z siedzibą w W. reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego M. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
Pismem z dnia 20 lipca 2012 r. pełnomocnik Skarżącej cofnął przedmiotową skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie Sąd, rozpoznając wniosek strony skarżącej o cofnięciu skargi, nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w powyższym przepisie.
Pełnomocnictwo udzielone przez Skarżącą doradcy podatkowemu nie wyłączało cofnięcia skargi z zakresu umocowania (art. 39 p.p.s.a.).
Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W przypadku cofnięcia skargi, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 oraz art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.