Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 660/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej w niniejszej sprawie przez skarżącą M. N. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Ponadto przepis art. 166 p.p.s.a stanowi, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W niniejszej sprawie zaistniała taka właśnie okoliczność.
Należy stwierdzić, że w komparycji oraz wierszu pierwszym uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2017 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, na skutek oczywistej omyłki pisarskiej podano błędnie imię strony skarżącej, wskazując iż brzmi ono: "M.", podczas gdy prawidłowe imię Skarżącej to: "M.". Taką oczywistą omyłkę pisarską należało sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem.
Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.