Uzasadnienie
F. sp z o.o., dalej jako skarżąca lub spółka, wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPPr zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazała na to, że: 18 marca 2011 r. została zajęta cała dokumentacja spółki. Kontrahenci zrezygnowali ze współpracy ze spółką. Skarżąca nie mając możliwości zarabiania była zmuszona zwolnić pracowników i zawiesić działalność gospodarczą. Skarżąca oświadczyła, że posiada w kasie 163,58, na rachunkach bankowych posiada zadłużenie w kwocie 734,60 zł., a zaległości względem ZUS wynoszą 7.375,67 zł.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń, Skarżąca przesłała: zeznanie podatkowe CIT-8, z którego wynika, że w 2013 r. osiągnęła przychód 6.301,85 zł., wyciągi z rachunków bankowych, informację o zajęciu rachunków bankowych przez ZUS oraz urząd skarbowy, bilans oraz rachunek zysków i strat, deklaracje VAT-7 za okres od stycznia 2014 r. do maja 2014 r., a także postanowienie o zawieszeniu działalności gospodarczej.
Ponadto Skarżąca oświadczyła, że nie posiada udziałów w innych podmiotach. Nie posiada też, ani nie posiadała w ostatnich pięciu latach nieruchomości, ani tytułów prawnych do nich.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, (o który strona zwraca się w sprawie) gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, jeśli strona wykaże, że nie ma jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów postępowania. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, osoba prawna zobowiązana jest wykazać, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Wyd. 2, Warszawa 2006, s. 504).
Wpis od skargi, czyli jedyny koszt sądowy wymagany na obecnym etapie postępowania, wynosi w sprawie 2.051 zł. Do tej wielkości należy zatem odnieść zdolność strony do wygospodarowania środków finansowych i przesłanki zastosowania prawa pomocy.
Referendarz sądowy zauważa, że znajdują potwierdzenie w aktach sprawy twierdzenia strony o znikomości środków posiadanych przez spółkę (por rachunek zysków i strat). W szczególności, należy zwrócić uwagę na wyciągi z rachunków bankowych spółki za ostatnie trzy miesiące, z których wynika brak jakichkolwiek środków finansowych. Z przedstawionych dokumentów wynika, że Skarżąca posiada liczne zobowiązania wobec innych podmiotów (S. Sp. z o.o. – 323.170,00 zł, I. S.A – 39.410,00 zł, E. Sp. z o.o. – 1.662,70 zł., ZUS 7.375,67 zł.). Na ocenę zdolności spółki do uiszczenia kosztów sądowych w sprawie ma wpływ zawieszenie prowadzenia działalności gospodarczej.
Co więcej, za ostatni rok obrotowy spółka odnotowała, niewielki przychód w kwocie 6.301,85 zł, strata natomiast wyniosła 65.113,32 zł. Natomiast z oświadczenia skarżącej wynika, że spółka ma trudności ze znalezieniem nabywcy na posiadane urządzenia o wartości 262.000 zł. Z tego tytułu powiększają się jej zaległości związane z magazynowaniem urządzeń.
W tych okolicznościach, zdaniem referendarza sądowego, zwolnienie strony od kosztów jest zasadne.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 243 § 1 P.p.s.a., art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.