Uzasadnienie
Pismem z 23 stycznia 2016 r. R.M. – Skarżący w niniejszej sprawie, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za październik i grudzień 2010 r.
Z akt sprawy wynika, że ww. decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. została doręczona Skarżącemu w dniu 23 grudnia 2015 r. (odbiór przesyłki pokwitował Skarżący).
Natomiast skarga na powyższą decyzję, skierowana do tut. Sądu została złożona w urzędzie pocztowym w dniu 25 stycznia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 tej ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji.
W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu na decyzję doręczoną Skarżącemu w dniu w dniu 23 grudnia 2015 r. rozpoczął bieg w dniu 24 grudnia 2015 r. i upłynął z dniem 22 stycznia 2016 r. (piątek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i 2 P.p.s.a., który to stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Jak wskazano powyżej skarga została wniesiona w dniu 25 stycznia 2016 r., a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.