Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 15 października 2007 r. M. A., powoływany dalej jako "Skarżący", wystąpił o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów.
Minister Finansów w dniu [...] stycznia 2008 r. wydał interpretację indywidualną, w której uznał stanowisko przedstawione we wniosku podatnika za nieprawidłowe.
W interpretacji zawarł jednocześnie pouczenie, że stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który ją wydał - w terminie 14 dni od dnia, w którym Skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu interpretacji indywidualnej - do usunięcia naruszenia prawa. Wskazał, że skargę w dwóch egzemplarzach wnosi się do sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia tego wezwania. Czyni się to za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Interpretacja indywidualna została doręczona Skarżącemu w dniu 22 stycznia 2008 r.
Pismem z dnia 17 lutego 2008 r., nadanym drogą pocztową w dniu 18 lutego 2008 r., Skarżący złożył w dwóch egzemplarzach skargę na ww. interpretację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej w skrócie "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepisy te wyrażają generalną zasadę subsydiarności skargi. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji.
Stosownie natomiast do art. 52 § 3 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, tak jak w przypadku skargi na interpretację indywidualną, skargę można wnieść ale dopiero po uprzednim pisemnym wezwaniu - w ściśle określonym terminie - organu, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że Skarżący złożył skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów w dwudziestym siódmym dniu po jej otrzymaniu, czyniąc to bez uprzedniego wezwania tego organu - w terminie 14 dni od daty otrzymania interpretacji - do usunięcia naruszenia prawa. Stwierdzić przy tym trzeba, że interpretacja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie jej zaskarżenia i sposobie realizacji tego prawa. Skarżący tych wskazań jednak nie wypełnił.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Do tych innych przyczyn w przypadku interpretacji indywidualnej zaliczyć należy złożenie skargi bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.