Uzasadnienie
Pismem z 9 grudnia 2013r. pełnomocnik P. Sp. z o.o. – adwokat M. G. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2013r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału wezwaniem z 20 stycznia 2014r., skierowanym do adwokata M. G., wezwano do usunięcia, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez: złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz do złożenia oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Przy drugim piśmie z 20 stycznia 2014r. załączono odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
Wezwania zawierały pouczenie, o tym że nieuszczenie wpisu sądowego lub nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Ze znajdującego się w aktach sprawy "Potwierdzenia odbioru" wynika, że korespondencja została doręczona na adres pełnomocnika skarżącej 24 stycznia 2014r.
W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych na 11 marca 2014r. nie stwierdzono wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego do sprawy o sygn. akt III SA/Wa 67/14, do którego uiszczenia pełnomocnik Skarżącej został wezwany. Pełnomocnik nie uzupełnił również braków formalnych do uzupełnienia, których został wezwany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia.
Ponadto jeżeli pismo strony - pismem takim jest między innymi skarga - nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 P.p.s.a. W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uiszczenia należnego wpisu w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie uiszczenia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 24 stycznia 2014r.
Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał więc 31 stycznia 2014r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a.
Z zapisów w rejestrze sądowym wynika, że do 11 marca 2014r. wpisu nie uiszczono.
Należy ponadto zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego w sposób prawidłowy. W wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia braku formalnego w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 24 stycznia 2014r. Termin siedmiodniowy do złożenia pełnomocnictwa upłynął w dniu 31 stycznia 2014r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik Skarżącej nie załączył pełnomocnictwa do akt sądowych.
Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Sąd stwierdził, w sprawie niniejszej zaistniała przesłanka przewidziana w tym przepisie. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (58 § 3 P.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a., oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.