Uzasadnienie
T. S. (dalej "Skarżący"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od czerwca do sierpnia 2011 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 lutego 2017 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany pismem z 3 marca 2017 r. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W wezwaniu pouczono, że nieusunięcie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik Skarżącego pismem z 20 marca 2017 r., wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi, załączając jednocześnie stosowne pełnomocnictwo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 kwietnia 2017 r. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Pełnomocnik Skarżącego zażaleniem z 12 kwietnia 2017 r., zarzucając naruszenie art. 37 § 1 oraz art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 25 lipca 2017 r. oddalił powyższe zażalenie z uwagi na jego niezasadność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a., stanowi, że jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Niewykazanie przy składaniu skargi pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej stanowi brak formalny skargi, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu.
Sąd umożliwił uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując pełnomocnikowi Skarżącego właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na uzupełnienie braku, liczony od dnia doręczenia wezwania oraz pouczając o rygorach niezastosowania się do ww. wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego 9 marca 2017 r. Termin siedmiodniowy do usunięcia braku formalnego skargi rozpoczął bieg 10 marca 2017 r. i upłynął 16 marca 2017 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Oznacza to, że do 16 marca 2017 r. pełnomocnik Skarżącego powinien usunąć brak formalny skargi.
Natomiast z akt sprawy wynika, że pełnomocnik Skarżącego, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, uzupełnił brak formalny skargi dopiero 20 marca 2017 r., przedkładając stosowne pełnomocnictwo. Tym samym powyższa czynność dokonana została z uchybieniem siedmiodniowego terminu wyznaczonego na jej dokonanie.
Mając powyższe na uwadze oraz fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 25 lipca 2017 r. oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 kwietnia 2017 r. odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, Sąd uznał, iż pełnomocnik Skarżącego nie usunął w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy procesowej.