Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. N. (dalej jako "[...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. Skarżąca zwróciła z wnioskiem z 12 grudnia 2008 r. o sporządzenie i doręczenia uzasadnienia ww. wyroku. Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej 22 stycznia 2009 r. (k.126 akt sądowych).
Pismem z dnia 18 lutego 2009 r. skierowanym do Naczelnego Sadu Administracyjnego (data przekazania do WSA w Warszawie 3 marca 2009 r.) Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazując, iż przyczyną niedotrzymania terminu do złożenia środka zaskarżania była przewlekła i nierozpoznana przez lekarzy choroba jej młodszego syna. Wskazała, że oprócz dwojga małych dzieci nic nie posiada, żadnego majątku, samochodu, mieszkania, biżuterii. Ponadto odszedł od niej mąż, a [...] który prowadzi pozwala "ledwo" na utrzymanie. Nie posiada środków na wynajęcie adwokata i zamierza złożyć wniosek o przyznanie go z urzędu. Podniosła również, że leczenie choroby syna jest kosztowne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Instytucję przywrócenia terminu w toku postępowania sądowoadministracyjnego przewidują przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej: "P.p.s.a." Zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, o czym stanowi przepis § 4 cytowanego powyżej artykułu.
Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w szczególności w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.
Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; wyrok NSAz dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar.
Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy.
Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić w przypadku, gdy strona w sposób przekonywujący wskazaną we wniosku argumentacją wskaże brak swojej winy, a przy tym wskaże że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
W ocenie Sądu podnoszone przez stronę Skarżącą argumenty nie stanowią, podstawy do przyjęcia, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez jej winy. Choroba najmłodszego syna strony skarżącej jakkolwiek bez wątpienia ma charakter losowy, jednak nie może stanowić samodzielnej przesłanki do przywrócenia terminu. Również trudna sytuacja materialna strony nie może być przesłanką braku winy do złożenia stosownego środka zaskarżania w ustawowym terminie.
Skarżąca, której ustawodawca udzielił aż 30 – sto dniowego terminu do wniesienia skargi, nie zajmując się problematyką prawną i nie znając zasad obliczania terminów - zachowując jednak miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swe interesy - mogła i powinna odpowiednio wcześniej, zasięgnąć porady prawnej i uniknąć w ten sposób niekorzystnej dla siebie sytuacji, tj. upływu terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd stwierdził, że w sprawie niniejszej nie nastąpiło spełnienie przesłanek, określonych w art. 86 i art. 87 P.p.s.a. i wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.