Uzasadnienie
Skarżąca A. Sp. z o.o., skargą z 7 lutego 2018 r. zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej jako "DIAS") z [...] stycznia 2018 r. przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r.
W skardze zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powołała się na to, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia strony płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania i prowadzenia działalności gospodarczej Skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Sąd przyjmuje, że dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") są objęte zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w pierwszej instancji, jeżeli zostały wydane lub podjęte w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania ww. aktów ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie istnienia przynajmniej jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.: zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą.
Należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009r., sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.
Sąd wskazuje, że Skarżąca, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania w skardze położyła szczególny nacisk na argumentację, z której można wnosić o wadliwości zaskarżonej decyzji oraz zasygnalizowała niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia konsekwencji "w postaci pozbawienia strony płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności i prowadzenia działalności gospodarczej Skarżącej" – w razie wykonania tej decyzji.
Zdaniem Sądu, oczekując pozytywnego dla niej rozstrzygnięcia w sprawie o wstrzymanie wykonania Skarżąca powinna koncentrować się – przede wszystkim - na przesłankach wskazanych przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. powinna uprawdopodobnić, nie poprzestając wyłącznie na zasygnalizowaniu możliwości wystąpienia, zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie wadliwości zaskarżonej decyzji, co wynika z uzasadnienia skargi, może skutkować uwzględnieniem skargi, lecz nie – wniosku o wstrzymanie wykonania, który jest rozpoznawany w oddzielnym trybie.
Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie, wskazuje się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w jej interesie leży poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami. Uprawdopodobnienie okoliczności wskazanych we wniosku nie oznacza bowiem gołosłownego stwierdzenia przez podmiot powołujący się na te okoliczności, że one zachodzą (postanowienie NSA z 13 listopada 2014 r., II FZ 1504/14, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W badanej sprawie Skarżąca poprzestała wyłącznie na gołosłownym powołaniu się na niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków, twierdząc jednocześnie, że "wstrzymanie wykonania decyzji nie narusza interesu publicznego".
Wobec niewykazania istnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.