Uzasadnienie
Skarżący – P.C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazał, że nie prowadzi działalności, która była przedmiotem postępowania. Aktualnie skarżący uzyskuj dochód jedynie ze stosunku pracy. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z konkubiną i [..] -letnim dzieckiem. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku. Mieszka z rodziną w lokalu, który został przerobiony z budynku gospodarczego. Lokal ten ma pow. 45 m². Ogrzewany jest jedynie kominkiem, co wiąże się z wydatkami na zakup drewna. Konkubina skarżącego również uzyskuje dochód ze stosunku pracy, jednakże znajduje się w okresie wypowiedzenia. Łączny miesięczny dochód rodziny to 5.000 zł netto (3.000 zł dochód skarżącego, 2.000 zł dochód konkubiny).
Do wniosku załączono fakturę za energię elektryczną.
Na podstawie art. 255 w zw. z art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), skarżący został wezwany do: nadesłania kopii zeznań podatkowych skarżącego oraz osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe (konkubiny) za 2016 r. (jeśli zostały już sporządzone), w przeciwnym wypadku – w inny sposób udokumentowania wysokości dochodów uzyskanych w 2016 r. np. poprzez nadesłanie kopii PIT-11, nadesłania wyciągów z rachunków bankowych skarżącego oraz osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe za ostatnie trzy miesiące, przedstawienia miesięcznych niezbędnych wydatków rodziny skarżącego (w tym na wyżywienie, utrzymanie domu, opłaty za media, leczenie, kredyty i pożyczki i inne niezbędne) wraz ze wskazaniem źródła pokrycia tych wydatków (zestawienie miesięcznych dochodów i wydatków), ewentualnie, wskazania i udokumentowania innych okoliczności, które uzasadniają przyznanie skarżącemu prawa pomocy.
W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego poinformował, że wobec braku możliwości wykonania wezwania wnosi o wydanie postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy oraz wskazanie rachunku, na który ma zostać uiszczony wpis od skargi.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Przyjmując sprawę do rozpoznania referendarz sądowy uznaje, że w okolicznościach niniejszej sprawy, zasadne jest umorzenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy.
Jak stanowi bowiem art. 249a P.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Zdaniem referendarza sądowego, pismo pełnomocnika z 29 marca 2017 r., w którym wnosi on o wydanie postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy oraz wyraża wolę uiszczenia należnego w sprawie wpisu sądowego, należało potraktować jako cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z pisma tego wyraźnie wynika brak woli pełnomocnika do kontynuowania postępowania w tym przedmiocie oraz deklaracja uiszczenia wpisu, który w sprawie wynosi 500 zł.
W tej sytuacji nie ma potrzeby merytorycznej oceny wniosku.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.