Uzasadnienie
Dwoma pismami z dnia [...] października 2004 r. S. T. reprezentowany przez fachowego pełnomocnika - doradcę podatkowego - wniósł skargę na pismo Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] określone w tejże skardze jako postanowienie kończące postępowanie przed Ministerstwem Finansów. Zwrócił się o jednoznaczne wyjaśnienie, czy osoba fizyczna będąca właścicielem przedsiębiorstwa wskazana w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli skarbowej, może być utożsamiona z przedsiębiorstwem jako podatnikiem postępowania w rozumieniu art. 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) - dalej powoływanej jako ord. pod.
Następnie, z powołaniem na art. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 231/01, art. 43¹ - 43⁴ i art. 55¹ Kodeksu cywilnego, przedstawił własne stanowisko w przedmiotowej kwestii.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej powoływanej jako u.p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Z powyższego wynika, iż merytoryczna kontrola działalności administracji publicznej, może być przeprowadzona dopiero wtedy, kiedy Sąd uzna, iż zaskarżony akt lub czynność względnie bezczynność mieści się w wyżej przedstawionym katalogu. Brak właściwości rzeczowej sądu administracyjnego w danej sprawie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca określiła, że skarży postanowienie kończące postępowanie przed Ministerstwem Finansów. W związku z powyższym należy przede wszystkim zauważyć, iż nie istnieje organ administracji publicznej o nazwie Ministerstwo Finansów. Tą nazwą określa się aparat pomocniczy Ministra Finansów, który jest organem naczelnym. Nadto z akt administracyjnych sprawy wynika, że pierwsze pismo strony skarżącej zostało skierowane do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej (pismo z dnia [...] listopada 2003 r. - strona nr 1 akt administracyjnych) i zawierało zastrzeżenia do trybu i metod prowadzenia czynności kontroli skarbowej przez Inspektora Kontroli Skarbowej W. K. z Urzędu Kontroli Skarbowej w B.. Z tych przyczyn Sąd stwierdził, że nie można było w przedmiotowej sprawie prowadzić żadnego postępowania przed Ministerstwem Finansów.
W związku z powyższym należy wskazać, iż wymiany korespondencji strony skarżącej skierowanej do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej nie można uznać za postępowanie administracyjne. Przede wszystkim w aktach administracyjnych sprawy nie ma żadnego dowodu, który potwierdzałby wszczęcie postępowania administracyjnego. Wobec tego wystąpienia strony skarżącej oraz odpowiedzi strony przeciwnej nie były czynnościami przeprowadzanymi w ramach postępowania administracyjnego.
Z akt sprawy wynika również, iż ostatnim pismem w ramach prowadzonej korespondencji było skarżone pismo z dnia [...] maja 2004 r. Analiza jego treści nie pozwala na przyjęcie, iż jest to postanowienie. Nie zawiera bowiem elementów, o których mowa w art. 217 ord. pod., w szczególności powołania podstawy prawnej i rozstrzygnięcia. Pismo to jest jedynie informacją o podtrzymaniu stanowiska wyrażonego w innym piśmie. Okoliczność, że jest powoływane w decyzjach nie zmienia w żaden sposób jego charakteru prawnego.
Mając całość powyższych ustaleń na uwadze Sąd nie mógł uznać za prawidłowe stanowiska strony skarżącej, że pismo z dnia [...] maja 2004 r. o wyżej podanym numerze jest postanowieniem kończącym postępowanie. Ocena całokształtu okoliczności przedmiotowej sprawy prowadzi zaś do wniosku, iż zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu aktów i czynności objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Skarga na nie musi podlegać zatem odrzuceniu.
Nadto żaden z przepisów u.p.p.s.a. nie uprawnia wojewódzkiego sądu administracyjnego do udzielania odpowiedzi na pytania prawne stron postępowania sądowoadministracyjngo.
W tych warunkach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 oraz art. 3 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.