Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2018 r., doręczonym w dniu 22 lutego 2018r. (k. 176 akt sądowych), S.C. (dalej: "Skarżący") został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 14.659 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
W dniu 5 marca 2018 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, w którym wskazał, że 22 lutego 2018 r. jego pełnomocnik przesłał mu wezwanie mailem. Od 23 lutego 2018 r. stan zdrowia Skarżącego uległ pogorszeniu – odczuwał [...], [...] i [...] oraz miał [...]. W dniu 26 lutego 2018 r. lekarz domowy zdiagnozował [...]. W związku z chorobą Skarżący przebywał w domu w dniach [...] lutego – [...] marca 2018 r. Wraz z wnioskiem Skarżący dokonał czynności, której terminowi uchybił – uiścił wpis od skargi kasacyjnej.
Przy piśmie z dnia 23 marca 2018 r. Skarżący nadesłał oświadczenie lekarza rodzinnego, z którego wynika, że podczas wizyty w dniu [...] lutego 2018 r. zdiagnozował u Skarżącego [...] i zalecił bezwzględne pozostawanie w domu. Stan chorego uprawniał go do skorzystania ze zwolnienia lekarskiego (co najmniej tygodniowego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej w skrócie: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z kolei przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Jak podkreślono wyżej przesłanką przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności.
Z okoliczności sprawy wynika, że zachowany został termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu. Skarżący uprawdopodobnił też zaistnienie okoliczności wskazujących na brak winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Z oświadczeń lekarza rodzinnego oraz Skarżącego wynika, że Skarżący przebył grypę, co uniemożliwiło mu opuszczenie mieszkania w dniach [...] lutego 2018 r. – [...] marca 2018 r., czyli w czasie, w którym upływał termin do uiszczenia wpisu sądowego (1 marca 2018r.).
W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że co do zasady choroba strony, w sytuacji, gdy działa za nią jej pełnomocnik, nie usprawiedliwia braku winy w uchybieniu terminu. Materialny obowiązek uiszczenia opłaty ciąży na samej stronie, co jednak nie zdejmuje z pełnomocnika obowiązku zapewnienia skuteczności czynności procesowej, dokonywanej w granicach pełnomocnictwa. Obowiązek ten należy utożsamiać z taką organizacją prowadzenia spraw strony w postępowaniu sądowym, która zapewni skuteczne dochodzenie jej interesów.
Jednakże, w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Skarżącego wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku i zawiadomił Skarżącego drogą mailową o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Ponadto, trudno wymagać, by uiścił on za Skarżącego wpis od skargi kasacyjnej w kwocie ok. 15 tys. zł.
Należało zatem uznać, że Skarżący wykazał we wniosku o przywrócenie terminu, że do uchybienia terminu doszło bez jego winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a., poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na powstanie obiektywnej przeszkody uniemożliwiającej mu dokonanie czynności w postępowaniu. Powstanie tej przeszkody nie było spowodowane jego działaniem, a także było całkowicie niezależne od jego woli (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2015 roku, sygn. akt. II GZ 798/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.